Ало эй моҳи канъонии бро аз чоҳи зулмоне

الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانی

Ба Мисри олами ҷон шӯ нишин онҷо ба султонӣ

به مصر عالم جان شو‌، نشین آنجا به سلطانی

Ба ҳар манзил Зулайхое шавад дар сӯратати фитна

به هر منزل زلیخایی شود در صورتت فتنه

Турогар малик мебояд мазан бар доми шайтонӣ

تو را گر ملک می‌باید‌، مزن بر دام شیطانی

Дареғаст ин ки ҳар сӯрати туро машғӯл ме дорад

دریغ است این که هر صورت تو را مشغول می‌دارد

Надидӣ сӯрати худро ки қадари хештани доне

ندیدی صورت خود را که قدر خویشتن دانی

Ту симурғӣ биафшон пар ба қурби қофи маънии шӯ

تو سیمرغی‌، بیفشان پر به قرب قاف معنی شو

Чу бӯмон то ба кӣ бошӣ муқӣми охир ба вайронӣ

چو بومان تا به کی باشی مقیم آخر به ویرانی‌؟

?герат бошад чу Искандари ҳавои олами хокӣ

گرت باشد چو اسکندر هوای عالم خاکی

Макун бо Хизри ҳамроҳӣ на марди оби ҳайвонӣ

مکن با خضر همراهی نه مرد آب حیوانی

Сулаймонӣ вале хотам дар ангуштат наме байнам

سلیمانی ولی خاتم در انگشتت نمی‌بینم

Зиҳии давлатгар он хотам задаст деви бастоне

زهی دولت گر آن خاتم ز دست دیو بستانی

Агар васлати ҳаме бояд магари ишқат далел ояд

اگر وصلت همی‌باید مگر عشقت دلیل آید

Ба кӯии дӯсти раҳи бурдан ба маъқӯлот натавонӣ

به کوی دوست ره بردن به معقولات نتوانی

Ҳакямон дар раҳи ҷонон з бурҳонанд саргардон

حکیمان در ره جانان ز برهانند سرگردان

Наёбӣ лиззати виҷдони зи ҳикматҳои юнонӣ

نیابی لذت وجدان ز حکمت‌های یونانی

зи имони ҷӯй бенаӣ машав мағрури доноӣ

ز ایمان جوی بینایی‌، مشو مغرور دانایی

Кигар худ ибни синое ҳануз андари дабистонӣ

که گر خود ابن سینایی هنوز اندر دبستانی

Ҳамам аз ишқ агар ҷӯии насибӣ тарк ҳастӣ кун

همام از عشق اگر جویی نصیبی ترک هستی کن

Кигар аз завқи ҷони мастӣ ба ҳастӣ боз май Монӣ

که گر از ذوق جان مستی به هستی باز می‌مانی

Сабои вақти саҳари бӯеи зи кӯии дӯст май орад

صبا وقت سحر بویی ز کوی دوست می‌آرد

Бар он буии ъбироФшон чаро ҷони брниФшонӣ

بر آن بوی عبیرافشان چرا جان برنیفشانی

Чаҳ зулфаст он ки ҳар мӯяш ба сад ҷонаст арзонӣ

چه زلف است آن که هر مویش به صد جان است ارزانی

Ба зер ҳар шикан дорад ҳазорон ақли зиндонӣ

به زیر هر شکن دارد هزاران عقل زندانی

Буд боди биҳиштиро зи бӯяши атр дар доман

بود باد بهشتی را ز بویش عطر در دامن

Кунад бар чашмаи ҳайвони зи тӯбои анбари афшонӣ

کند بر چشمهٔ حیوان ز طوبی عنبر‌افشانی

Маро то дар хаёл омад саводи зулфи ширинаш

مرا تا در خیال آمد سواد زلف شیرینش

Сар аз савдо нашуд холӣу хотир аз парешоне

سر از سودا نشد خالی و خاطر از پریشانی

Таъолии аллоҳ чаҳ рӯй сети он зи ҳасанаши ақли саргардон

تعالی الله چه روی‌ست آن ز حسنش عقل سرگردان

Малик дар пеши акс ӯ наад бар хоки пешонӣ

ملک در پیش عکس او نهد بر خاک پیشانی