Бишинав зи неи самоъӣ ба забон бе забонӣ

بشنو ز نی سماعی به زبان بی‌زبانی

Шуда беҳуруф гуё ҳамаи савт ӯ маъонӣ

شده بی‌حروف گویا همه صوت او معانی

Бигушоӣ самъи ҷонро чу кушодании забон ро

بگشای سمع جان را چو گشادنی زبان را

Ки ҳадиси сари шунидан на ба гӯши сари туоне

که حدیث سر شنیدن نه به گوش سر توانی

з неаст мастии мо на з мебизан замонӣ

ز نی است مستی ما نه ز می بزن زمانی

Ки ҳарифи хуши нафас ба зи шароби арғавонӣ

که حریف خوش نفس به ز شراب ارغوانی

Нафасии зи не равон шуд нафасии ҳаёт ҷон шуд

نفسی ز نی روان شد نفسی حیات جان شد

Асарӣ намӯд бодии пас аз оби зиндагонӣ

اثری نمود بادی پس از آب زندگانی

зи самоъи не касеро хабарӣ буд ки ёбад

ز سماع نی کسی را خبری بود که یابد

Назарии зи меҳрварзони асарии зи меҳрбонӣ

نظری ز مهرورزان اثری ز مهربانی

Бигзор нешикарро ки ба завқ май намояд

بگذار نیشکر را که به ذوق می‌نماید

Не бе навои зи шукр ба навои шкрФшонӣ

نی بی‌نوا ز شکر به نوا شکرفشانی

Чу шуданд гарми ёрони манишин ки оташ аз не

چو شدند گرم یاران منشین که آتش از نی

На чунон гирифт дар дил ки нишондаши туоне

نه چنان گرفت در دل که نشاندش توانی

Мдҳид эй ҳарифон май ишқи ҷуз ба эшон

مدهید ای حریفان می عشق جز به ایشان

Ки ба вақти хирқа бозӣ накунанд саргаронӣ

که به وقت خرقه بازی نکنند سرگرانی

Нашӯй хаҷал ки лофии занӣ аз вилояти дил

نشوی خجل که لافی زنی از ولایت دل

Ба хаёли рангу бӯеи зи висоли бози Монӣ

به خیال رنگ و بویی ز وصال باز مانی

Ба самоъ чун даройии зхёл хеш бигузар

به سماع چون درآیی زخیال خویش بگذر

Нафасии магари назарро ба ҷамол ӯ расонӣ

نفسی مگر نظر را به جمال او رسانی

Вагар он назар муяссар нашавад туро ҳамон бас

وگر آن نظر میسر نشود تو را همان بس

Ки кунанд илтифотӣ ба ҷавоби лн тароне

که کنند التفاتی به جواب لن ترانی

Чуҳамам безабон шуд зи баёни завқи оҷиз

چو همام بی‌زبان شد ز بیان ذوق عاجز

Бишинав зи неи ҳикоят ба забон бе забонӣ

بشنو ز نی حکایت به زبان بی زبانی