Ин зи об вхок нест ки ҷонӣ мусаввир аст

این ز آب وخاک نیست که جانی مصور است

Чашми ҷаҳонён ба ҷамолаш мунаввар аст

چشم جهانیان به جمالش منور است

Гар зон ки нисбаташ ба аносир ҳаме кунанд

گر زان که نسبتش به عناصر همی‌کنند

Обаши магари зи кавсару хокаши з анбар аст

آبش مگر ز کوثر و خاکش ز عنبر است

Зикри забон ҳар ки назар мекунад бар ӯ

ذکر زبان هر که نظر می‌کند بر او

Субҳони ман исўру аллоҳ Акбар аст

سبحان من یصور و الله اکبر است

Гули пеши мо марез ва дигар арғавон меар

گل پیش ما مریز و دگر ارغوان میار

Ҷонами фидои он ки аз ин ҳар ду хуш тар аст

جانم فدای آن که از این هر دو خوش‌تر است

Анбари миёни оташи миҷмар чаҳ ме наҳй

عنبر میان آتش مجمر چه می‌نهی

зи анфоси дӯсти маҷлиси мо худ муаттар аст

ز انفاس دوست مجلس ما خود معطر است

Шамъ аз миёни ҷамъи бурун бар ки имшабам

شمع از میان جمع برون بر که امشبم

Дар хонаи равшанои хуршед анвар аст

در خانه روشنایی خورشید انور است

Соқӣ биор бода ки аз маҷлиси аласт

ساقی بیار باده که از مجلس الست

Моро ҳануз мастии як ҷуръа дар сар аст

ما را هنوز مستی یک جرعه در سر است

Не нашканем аз май дунёи хумори хеш

نی نشکنیم از می دنیا خمار خویش

Моро шароб аз лаб май гаван дилбар аст

ما را شراب از لب می‌گون دلبر است

Ҷом ҷаҳон намой илоҳии сети сӯраташ

جام جهان‌نمای الهی‌ست صورتش

Инсоф медиҳанд назарҳо ки мазҳар аст

انصاف می‌دهند نظرها که مظهر است

Бо оқилон бигӯӣ ки асҳоби ишқ ро

با عاقلان بگوی که اصحاب عشق را

Завқаст раҳнамоӣ на андеша раҳбар аст

ذوق است رهنمای نه اندیشه رهبر است

Дар тангноӣ лафз нагунҷад баёни завқ

در تنگنای لفظ نگنجد بیان ذوق

Зон сӯии ҳарфу савти мақомот дигар аст

زان سوی حرف و صوت مقامات دیگر است

Чун чашми маст ёр диҳад май ба ошиқон

چون چشم مست یار دهد می به عاشقان

Кӣ дармиёни маҷоли суроҳе ва соғар аст

کی درمیان مجال صراحی و ساغر است

Ҷонҳамамро нафаси субҳу буии дӯст

جان همام را نفس صبح و بوی دوست

Парвардаанд зон нафасаши рӯҳ парвар аст

پرورده‌اند زان نفسش روح‌پرور است