Рӯят ба ҳар анҷуман дареғ аст

رویت به هر انجمن دریغ است

Сарви ту ба ҳар чаман дареғ аст

سرو تو به هر چمن دریغ است

Ҷое ки сухан равад зи рӯят

جایی که سخن رود ز رویت

Васфи гулу Настаран дареғ аст

وصف گل و نسترن دریغ است

Дар дасти насими субҳгоҳӣ

در دست نسیم صبحگاهی

Он зулфи пар аз шикан дареғ аст

آن زلف پر از شکن دریغ است

Касро нарасад ҳадиси он лаб

کس را نرسد حدیث آن لب

Кони худ ба забони ман дареғ аст

کان خود به زبان من دریغ است

Андоми латифи нозуки дӯст

اندام لطیف نازک دوست

Дар суҳбати перҳан дареғ аст

در صحبت پیرهن دریغ است

Васфи лаби хеши хештани гӯй

وصف لب خویش خویشتن گوی

Дар ҳар даҳани он сухан дареғ аст

در هر دهن آن سخن دریغ است

Шаҳрӣ чуҳамам агар бимиранд

شهری چو همام اگر بمیرند

Як пурсиш аз он даҳан дареғ аст

یک پرسش از آن دهن دریغ است