Шаби дароз ки монанди зулфи ёр ман аст
شب دراز که مانند زلف یار من است
Чу зулфи ёр ба дастаст , кори кор ман аст
چو زلف یار به دست است، کار کار من است
зи рӯзгори ҳамин як дамаст ҳосили ман
ز روزگار همین یک دم است حاصل من
Ки корсози дилами ёри созгор ман аст
که کارساز دلم یارِ سازگار من است
Нахоҳам охири ин шаб вале чаҳ шояд кард
نخواهم آخرِ این شب ولی چه شاید کرد
Ки корҳо ҳамаи беруни зи ихтиёр ман аст
که کارها همه بیرون ز اختیار من است
Чу субҳи парда дарӣ мекунад шикоят ҳо
چو صبح پردهدری میکند شکایتها
Ҳаме кунам бар он кас ки ғмгсор ман аст
همیکنم بر آن کس که غمگسار من است
Миёни фасли зимистони ту чун баҳори манӣ
میان فصل زمستان تو چون بهار منی
Миёни хонаи гулистону лолаи зор ман аст
میان خانه گلستان و لالهزار من است
Ба ҳеҷ ранги зи дасташ наметавонам дод
به هیچ رنگ ز دستش نمیتوانم داد
Заруратаст ки нақши хушаш ба кор ман аст
ضرورت است که نقش خوشش به کار من است