Марои димоғи зи бӯят ҳануз мишкӣн аст

مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین است

Даҳони ман ба ҳадиси лаби ту ширин аст

دهان من به حدیث لب تو شیرین است

Ба боғ мекашадам орзӯии дидорат

به باغ می‌کشدم آرزوی دیدارت

Чаҳ ҷои барги гули ворғўон ва насрин аст

چه جای برگ گل وارغوان و نسرین است

Ба вақти ханда назар кардаам ба дандонат

به وقت خنده نظر کرده‌ام به دندانت

Ҳануз чашми марои равшании з парвин аст

هنوز چشم مرا روشنی ز پروین است

Фидои мастии чашми ту бод ҳастӣ мо

فدای مستی چشم تو باد هستی ما

Агар чаҳ фитнаи ?данеу офат дайн аст

اگر چه فتنه دنیی و آفت دین است

Аҷаби мадоргар оби ду дида гулгун шуд

عجب مدار گر آب دو دیده گلگون شد

Хаёл рӯй ту дар дидаи ҷаҳон байн аст

خیال روی تو در دیدۀ جهان‌بین است

Мабош мункири тамкини ман ки ҳаст маро

مباش منکر تمکین من که هست مرا

Шароби ишқи ту дар сар чаҳ ҷой тамкин аст

شراب عشق تو در سر چه جای تمکین است

Назар бар оина андоз то шавад маълум

نظر بر آینه انداز تا شود معلوم

Ки акс рӯй маатро чаҳ зеб ва ойин аст

که عکس روی مهت را چه زیب و آیین است

Агар ба рӯй ту ризвон назар кунад гуяд

اگر به روی تو رضوان نظر کند گوید

Малоҳатӣ ки бидидем дар биҳишт ин аст

ملاحتی که بدیدیم در بهشت این است

зи васф рӯй ту машҳури гашт шеър ҳамам

ز وصف روی تو مشهور گشت شعر همام

Барои нисбати ҳасанати сазоӣ таҳсин аст

برای نسبت حسنت سزای تحسین است