Биёи биё ки зи ҳиҷри омадам ба ҷон эй дӯст

بیا بیا که ز هجر آمدم به جان ای دوست

Биё ки сайр шудам бе ту аз ҷаҳон эй дӯст

بیا که سیر شدم بی تو از جهان ای دوست

Ба коми душманам аз орзӯии дидорат

به کام دشمنم از آرزوی دیدارت

Мабош бехабар аз ҳоли дӯстон эй дӯст

مباش بی‌خبر از حال دوستان ای دوست

Чу нафх сувар диҳад ҷон ба мурдаи ошиқ ро

چو نفخ صور دهد جان به مرده عاشق را

Насими зулф ту бахшад ҳазор ҷон эй дӯст

نسیم زلف تو بخشد هزار جان ای دوست

Хаёл буд маро каз ту бар тавон гаштан

خیال بود مرا کز تو بر توان گشتن

Бёзмўдм ва дидам наме тавон эй дӯст

بیازمودم و دیدم نمی‌توان ای دوست

Агар ба ҳасан ту бошанд шоҳидони биҳишт

اگر به حسن تو باشند شاهدان بهشت

Хушо тафарруҷи хубон дар он ҷаҳон эй дӯст

خوشا تفرج خوبان در آن جهان ای دوست

Вагар ба ҷону ҷаҳон суҳбатат шавад ҳосил

وگر به جان و جهان صحبتت شود حاصل

Ҳануз васл ту бошад ба ройгон эй дӯст

هنوز وصل تو باشد به رایگان ای دوست

Чу зер хок шавам бо хаёли рухсорат

چو زیر خاک شوم با خیال رخسارت

зи хоки дидаи ман раведи арғавон эй дӯст

ز خاک دیده من روید ارغوان ای دوست

Аз ошиқи ту ки дорад умеди ҳушёрӣ

از عاشق تو که دارد امید هشیاری

Ки шуд ба буии ту сари масти ҷовдон эй дӯст

که شد به بوی تو سر مست جاودان ای دوست

Аз акс рӯй ту рӯй замин шавад равшан

از عکس روی تو روی زمین شود روشن

Шабӣ ки моҳ нтобад зи осмон эй дӯст

شبی که ماه نتابد ز آسمان ای دوست

Гуҳии зи шавқи ту хуршед ошкор шавад

گهی ز شوق تو خورشید آشکار شود

Гуҳии зи шарми ту зери замини ниҳон эй дӯст

گهی ز شرم تو زیر زمین نهان ای دوست

Ба ҷой ҳар сари мӯеи маро забонӣ нест

به جای هر سر مویی مرا زبانی نیست

Ки то зи зулфи ту мӯе кунам баён эй дӯст

که تا ز زلف تو مویی کنم بیان ای دوست

Ҳамам номи ту бисёр май барад чаҳ кунад

همام نام تو بسیار می‌برد چه کند

Азин сухани нгзирди дамии забон эй дӯст

ازین سخن نگزیرد دمی زبان ای دوست