Аз вақт субҳ ҳаст диламро сафои субҳ
از وقت صبح هست دلم را صفای صبح
Ҷонам мунаввараст ба нури лақои субҳ
جانم منور است به نور لقای صبح
Аз боди субҳи гашти муаттари димоғи ман
از باد صبح گشت معطر دماغ من
Дорад дилам ҳамеша ҳавои ҳавои субҳ
دارد دلم همیشه هوای هوای صبح
Ёбад яқини зи зулмати бегонагии халос
یابد یقین ز ظلمت بیگانگی خلاص
Ҳар ҷони ошно ки шавад ошнои субҳ
هر جان آشنا که شود آشنای صبح
Аз теғи субҳи лашкари шаб мунҳазим шавад
از تیغ صبح لشکر شب منهزم شود
То шоҳи ахтарон буд андари қафои субҳ
تا شاه اختران بود اندر قفای صبح
эй шаби ҷамоли субҳи сазоӣ ту ме диҳад
ای شب جمال صبح سزای تو میدهد
Ҷуз рӯй ёри ман надиҳади каси сазои субҳ
جز روی یار من ندهد کس سزای صبح
Ин манзили иқомати ҷой қарор нест
این منزل اقامت جای قرار نیست
Чун васли дӯст аз он шуд лақои субҳ
چون وصل دوست از آن شد لقای صبح