Зулфи тарки ман сабои ҳрдм мушавваш ме кунад

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کند

То димоғи ошиқон аз буии он хуш ме кунад

تا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Бо замини мурдаи абри навбаҳорӣ кӣ кунад

با زمین مرده ابر نوبهاری کی کند

Ончӣ бо ман буии зулфи ёр саркаш ме кунад

آنچه با من بوی زلف یار سرکش می‌کند

Аз латофати тарки ман гӯйӣ ки ҳаст оби ҳаёт

از لطافت ترک من گویی که هست آب حیات

Хоссаи он соъат ки табъаши ҳамчу оташ ме кунад

خاصه آن ساعت که طبعش همچو آتش می‌کند

Сабзау обу шаробу шоҳид ва раваду сурӯд

سبزه و آب و شراب و شاهد و رود و سرود

Гар набошад рӯй тарками кор ҳар шаш ме кунад

گر نباشد روی ترکم کار هر شش می‌کند

Ҳар баҳории гул ба доман мекунад зари пешкаш

هر بهاری گل به دامن می‌کند زر پیشکش

То хитобаши тарки ман аднӣ водш ме кунад

تا خطابش ترک من ادنی وادش می‌کند

Чун ба мижгони хӯн олам метавонад рехтан

چون به مژگان خون عالم می‌تواند ریختن

Аз чаҳ таркам ҳар замони оҳанг таркиш ме кунад

از چه ترکم هر زمان آهنگ ترکش می‌کند

Гар зи туркии рехти чашми тарк ӯ хӯн ҳамам

گر ز ترکی ریخت چشم ترک او خون همام

Чун ки сайд лоғараст аз нанг таркиш ме кунад

چون که صید لاغر است از ننگ ترکش می‌کند