Ҳар ки ӯ ошиқи ҷамол буд

هر که او عاشق جمال بود

Шоҳидаши худ гувоҳи ҳол буд

شاهدش خود گواه حال بود

Гар буд покбози шоҳид низ

گر بود پاکباز شاهد نیز

Поку равшантар аз зулол буд

پاک و روشن‌تر از زلال بود

Ҳол агар бархилоф ин бошад

حال اگر برخلاف این باشد

Дӯстӣ ҳар дуро вабол буд

دوستی هر دو را وبال بود

Чашми худро ба об шарм бишӯй

چشم خود را به آب شرم بشوی

То ки шоистаи ҷамол буд

تا که شایسته جمال بود

Ҳайф бошад ки дида бе об

حیف باشد که دیده بی‌آب

Ташнаи машраби висол буд

تشنه مشرب وصال بود

Ҳемаи зи оташ чу сурх шуд охир

هیمه ز آتش چو سرخ شد آخر

Ҳамаи хокистару згол буд

همه خاکستر و زگال بود

Зари софии ниҳодро зи оташ

زر صافی نهاد را ز آتش

Сурхи рӯе бо камол буд

سرخ‌رویی با کمال بود

Ваон ки ӯ мард ҳол шуд чу ҳамам

وان که او مرد حال شد چو همام

Фориғ аз банди қилу қол буд

فارغ از بند قیل و قال بود

Ҳаст умедам ки баҳрае зи висол

هست امیدم که بهره‌ای ز وصال

Ёбаду фориғ аз хаёл буд

یابد و فارغ از خیال بود