Агарнигор ман аз рух ниқоб бигушоед

اگر نگار من از رخ نقاب بگشاید

Ба ҳасани хеши ҷаҳони сар ба сар биорояд

به حسن خویش جهان سر به سر بیاراید

Ҷамоли худ ба ниқоб аз назари ҳамеи пӯшад

جمال خود به نقاب از نظر همی‌پوشد

Ба самъ ӯ бирасонед , кин наме бояд

به سمع او برسانید، کاین نمی‌باید

Аз офаридани шоҳиди ғараз ҳамин бӯда сет

از آفریدن شاهد غرض همین بوده‌ست

Ки аз мушоҳидаи соҳиби дилии биосоид

که از مشاهده صاحب دلی بیآساید

Ба остин ва ба домони шукри кашанди онҷо

به آستین و به دامان شکر کشند آنجا

Ки пистаро ба сухан ё ба ханда бигушоед

که پسته را به سخن یا به خنده بگشاید

Лабаш ба хӯни дилам ташнааст ва ман хушнӯд

لبش به خون دلم تشنه است و من خشنود

Аз он ки хӯни маниш дар назар ҳаме ояд

از آن که خون منش در نظر همی‌آید

Валегар об ҳаётаст хӯни ман ба мисл

ولی گر آب حیات است خون من به مثل

Дареғ бошад ков лаб бидон бёлоид

دریغ باشد کاو لب بدان بیالاید