Биҳишт рӯй туро поки дидае бояд

بهشت روی تو را پاک دیده‌ای باید

Ки ҷуз ба дидан рӯй ту дида накушояд

که جز به دیدن روی تو دیده نگشاید

Ба оби чашми даҳуми ғусли нури бенаӣ

به آب چشم دهم غسل نور بینایی

Назар ба чашмаи хуршед агар бёлоид

نظر به چشمهٔ خورشید اگر بیالاید

Сипедаи дам ба ҳавои баҳор ҳар рӯзӣ

سپیده‌دم به هوای بهار هر روزی

Ба шабнами саҳарӣ рӯй гул биорояд

به شبنم سحری روی گل بیاراید

Ки то ба рӯй ту монад магар наме донад

که تا به روی تو ماند مگر نمی‌داند

Ки ғайри ҳасану таровати малоҳатӣ бояд

که غیر حسن و طراوت ملاحتی باید

Ба хоки кӯии ту чун бугзарад насими баҳор

به خاک کوی تو چون بگذرد نسیم بهار

Ҳаёти бахшеу буии хушаши биафзояд

حیات‌بخشی و بوی خوشش بیفزاید

Дареғи аҳди ҷавонӣ ки бе ту рафт аз даст

دریغ عهد جوانی که بی تو رفت از دست

Куҷост то ба чунин суҳбатӣ биёсоед

کجاست تا به چنین صحبتی بیاساید

Вале ба давлати ҳасанат умед ме дорам

ولی به دولت حسنت امید می‌دارم

Ки рӯзгори ҷавонӣ ба фарқ боз ояд

که روزگار جوانی به فرق باز آید

Ба бахт гуфтам бо мо мувофиқат накунӣ

به بخت گفتم با ما موافقت نکنی

Ҷавоб дод кигар дӯст лутф фармоед

جواب داد که گر دوست لطف فرماید

Агар занад нафасӣ беҳикоят ту ҳамам

اگر زند نفسی بی حکایت تو همام

На аз ҳисоби сухани дон ки бод паймоед

نه از حساب سخن‌دان که باد پیماید