Дилами зи ӯҳдаи ишқат бурун наме ояд

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی‌آید

Ба ҷой ҳар сари мӯеи марои дилӣ бояд

به جای هر سر مویی مرا دلی باید

Баҳои ҳар сари мӯят ниҳодаам ҷонӣ

بهای هر سر مویت نهاده‌ام جانی

Зиҳии муомилагар дайгарии ниФзоид

زهی معامله گر دیگری نیفزاید

Мадади зи буи ту ёбад ҳавои фасли баҳор

مدد ز بوی تو یابد هوای فصل بهار

Ки чун биҳишти чаманро ба гул биорояд

که چون بهشت چمن را به گل بیاراید

Шаҳиди теғи ту ҷонҳо ба зиндагон бахшад

شهید تیغ تو جان‌ها به زندگان بخشد

Гадои кӯии ту бар хусравон бибахшоед

گدای کوی تو بر خسروان ببخشاید

Ба хастае ки расонади насими буии хушат

به خسته‌ای که رساند نسیم بوی خوشت

Агар дар оташи сӯзон буд биёсоед

اگر در آتش سوزان بود بیاساید

Равон шавад зи лабами чашмаҳои оби ҳаёт

روان شود ز لبم چشمه‌های آب حیات

Чу номи дӯсти маро бар сар забон ояд

چو نام دوست مرا بر سر زبان آید

Ҳазор бор бишустам даҳан ба машку гулоб

هزار بار بشستم دهن به مشک و گلاب

Ҳануз номи ту бурдани маро наме шояд

هنوز نام تو بردن مرا نمی‌شاید

Назар ба рӯй ту кардан мусалламаст он ро

نظر به روی تو کردن مسلم است آن را

Ки дидаро ба ҷамолӣ дигар нёлоид

که دیده را به جمالی دگر نیالاید

Зиҳии хуҷастаи сабоҳӣ ки вақти бедорӣ

زهی خجسته صباحی که وقت بیداری

Ҳамам рӯй ту бинад чу дида бигушоед

همام روی تو بیند چو دیده بگشاید