Ҳар киро султони мо бечорагӣ рӯзӣ кунад

هر که را سلطان ما بیچارگی روزی کند

Бозаш аз рӯй анояти чора омӯзӣ кунад

بازش از روی عنایت چاره آموزی کند

Шамъ дар оташ наад парвонаро вази баҳр ӯ

شمع در آتش نهد پروانه را وز بهر او

Гоҳ дар маҷлиси бгриди гоҳ дилсӯзӣ кунад

گاه در مجلس بگرید گاه دلسوزی کند

Сӯии даргоҳаши наёбади ошиқи саргаштаи роҳ

سوی درگاهش نیابد عاشق سرگشته راه

Гарна анвори ҷамол ӯ қлоўўзӣ кунад

گرنه انوار جمال او قلاووزی کند

Ҳам ҷароҳат зу расад ҳам роҳати дилҳо аз ӯ

هم جراحت زو رسد هم راحت دلها از او

Гоҳи дилро пора созад гоҳ длдўзӣ кунад

گاه دل را پاره سازد گاه دلدوزی کند

Он кунад бо ҷони муштоқони насими васл ӯ

آن کند با جان مشتاقان نسیم وصل او

Кандар атрофи ҳдоиқи бод наврӯзӣ кунад

کاندر اطراف حدایق باد نوروزی کند

Гӯ мефурӯз осмони ҳаргизи чароғи субҳ ро

گو میفروز آسمان هرگز چراغ صبح را

Моҳи ман чун чеҳра бигушоед шаб афрӯзӣ кунад

ماه من چون چهره بگشاید شب افروزی کند

Гар ҳусайн аз талъат дидор ёбад баҳра Эй

گر حسین از طلعت دیدار یابد بهره ای

Толеъ ӯ бар фалаки пайваста фирӯзӣ кунад

طالع او بر فلک پیوسته فیروزی کند