Саҳаргаҳи боди наврӯзӣ чу аз гулзор ме ояд
سحرگه باد نوروزی چو از گلزار میآید
Маро аз баҳри ҷони бахшеи насим ёр ме ояд
مرا از بهر جانبخشی نسیم یار میآید
Ба буии зулфи рухсораш чу ман сӯй чаман оем
به بوی زلف رخسارش چو من سوی چمن آیم
Гулу сунбул ба чашми ман синон ва хор ме ояд
گل و سنبل به چشم من سنان و خار میآید
Тавонам дар раҳи ҷонон ба осонии супурдани ҷон
توانم در ره جانان به آسانی سپردن جان
Валикини зистан бе дӯсти бас душвор ме ояд
ولیکن زیستن بیدوست بس دشوار میآید
Дилами озурдау маҷрӯҳ марҳам ёфтан мушкил
دلم آزرده و مجروح مرهم یافتن مشکل
Дигар ҳар лаҳзаи озорӣ бар ин озор ме ояд
دگر هر لحظه آزاری بر این آزار میآید
Агар дар гӯшае танҳо ҳадис дрддл гӯям
اگر در گوشهای تنها حدیث درددل گویم
Фиғону нолау оҳ аз дар ва девор ме ояд
فغان و ناله و آه از در و دیوار میآید
Чу лолаи доғ дил дорам ки бедилдор дар гулшан
چو لاله داغ دل دارم که بی دلدار در گلشن
Чу дар гул бингарам ёдам аз он рухсор ме ояд
چو در گل بنگرم یادم از آن رخسار میآید
Ҳусайн ар васл дарёбӣ нисор дӯст кун ҷон ро
حسین ار وصل دریابی نثار دوست کن جان را
Ки ҷони баҳри чунин рӯзии маро дар кор ме ояд
که جان بهر چنین روزی مرا در کار میآید