Чашми ошиқи каш ӯ кишти марои бор дигар

چشم عاشق کش او کشت مرا بار دگر

Гӯиё нест биҷузи қасди маниши кор дигар

گوئیا نیست بجز قصد منش کار دگر

Бастаи доми ғами ишқ басӣ ҳаст валек

بسته دام غم عشق بسی هست ولیک

Ҳамчу ман нест дар ин доми гирифтор дигар

همچو من نیست در این دام گرفتار دگر

Ман наёрам ки кунам дар рухи ағёри назар

من نیارم که کنم در رخ اغیار نظر

Гарчи ёрами талабад ҳар нафасии ёр дигар

گرچه یارم طلبد هر نفسی یار دگر

Гар бҳичми шимурди муштарии моҳи хисол

گر بهیچم شمرد مشتری ماه خصال

Набарам рахти дилу ҷони бхридор дигар

نبرم رخت دل و جان بخریدار دگر

Магар аз лутфи диламро бихарад варна чаҳ қадар

مگر از لطف دلم را بخرد ورنه چه قدر

Косаи қадари маро бар сари бозор дигар

کاسه قدر مرا بر سر بازار دگر

Оҳ каз ҷони стмкши нафасӣ беш намонад

آه کز جان ستمکش نفسی بیش نماند

Ваон табиби дилу ҷони ҳамдами бемор дигар

وان طبیب دل و جان همدم بیمار دگر

эй дили озори ҷФокор чаҳ бошад ки наҳй

ای دل آزار جفاکار چه باشد که نهی

Бар ҷироҳоти дилами марҳами озор дигар

بر جراحات دلم مرهم آزار دگر

Хонимони моу сияҳи чашми блоҷўии маро

خانمان ما و سیه چشم بلاجوی مرا

Ки кунад бе рухи ту рағбати дидор дигар

که کند بی رخ تو رغبت دیدار دگر

Шуд чунон маст аз он наргиси хумори ҳусайн

شد چنان مست از آن نرگس خمار حسین

Ки хумораши набарди бодаи хумор дигар

که خمارش نبرد باده خمار دگر