эй хусрави хубони лабат аз шаҳди ширини кора тар

ای خسرو خوبان لبت از شهد شیرین کاره تر

Ҳам дидаи нодидаи зи ту айёрае айёра тар

هم دیده نادیده ز تو عیاره ای عیاره تر

эй нозанин бо ноз агар бичоргонро мекашӣ

ای نازنین با ناز اگر بیچارگانرا میکشی

Аввали марои каш чун манам аз дигарон бечора тар

اول مرا کش چون منم از دیگران بیچاره تر

Аз ишқи рухсору лабати дили хўншдаҳи ҷони сӯхта

از عشق رخسار و لبت دل خونشده جان سوخته

Вази сӯзи ҷону хӯни дили лаби хшгму рухсора тар

وز سوز جان و خون دل لب خشگم و رخساره تر

Ҷонҳои хубони сӯхтӣ танҳо на ошиқ мекашӣ

جانهای خوبان سوختی تنها نه عاشق میکشی

эй аз ту хубони хӯрдаи хӯни ту аз ҳамаи хунхора тар

ای از تو خوبان خورده خون تو از همه خونخواره تر

Бар буии ту гул дар чамани сад чок зад ҷома чу ман

بر بوی تو گل در چمن صد چاک زد جامه چو من

Ваз рӯй ғайрати ҷони ман аз ҷомаи гули пора тар

وز روی غیرت جان من از جامه گل پاره تر

Хоки раҳати гаштам вале аз бими гирди доманат

خاک رهت گشتم ولی از بیم گرد دامنت

Дорам зи оби чашми худ хоки раҳат ҳамвора тар

دارم ز آب چشم خود خاک رهت همواره تر

Бгдохти санг аз оҳи ман лекини чсўди ?имааи ман

بگداخت سنگ از آه من لیکن چسود ایماه من

Кони дил ки дорӣ нест он аз санги хорои хора тар

کان دل که داری نیست آن از سنگ خارا خاره تر

Овораи ишқат басӣ ҳастанд дар олам вале

آواره عشقت بسی هستند در عالم ولی

Инсофи даҳ худ дидае ҳеҷ аз ҳусайни овора тар

انصاف ده خود دیده ای هیچ از حسین آواره تر