Чун тираи гашти рӯзам бе он чароғи маҳфил

چون تیره گشت روزم بی آن چراغ محفل

Бигзор то бисӯзам чун шамъи зи оташи дил

بگذار تا بسوزم چون شمع ز آتش دل

Бе рӯй нозанинон аз ҷони чсўд эй ҷон

بی روی نازنینان از جان چسود ای جان

Бе васли ҳмншинон аз зиндагӣ чаҳ ҳосил

بی وصل همنشینان از زندگی چه حاصل

Созами бдоғи дардаш зонрўӣ ме нагардад

سازم بداغ دردش زانروی می نگردد

Доғаши ҷудои зи ҷонами дардаши зи синаи зоил

داغش جدا ز جانم دردش ز سینه زایل

Коми дилами замона аз дасти баради берун

کام دلم زمانه از دست برد بیرون

Ёрб мабод ҳаргизи кори замонаи ҳосил

یارب مباد هرگز کار زمانه حاصل

Он нур ҳар ду дида ваон роҳати дилу ҷон

آن نور هر دو دیده وان راحت دل و جان

Аз дида рафт лекин дар дили гузидаи манзил

از دیده رفت لیکن در دل گزیده منزل

Сари қазо чаҳ пурсӣ зинҷости масту вола

سر قضا چه پرسی زینجاست مست و واله

Ҷони ҳазор зираки ақли ҳазор оқил

جان هزار زیرک عقل هزار عاقل

Гар васли дӯст ҷўӣӣ бигузар ҳусайн аз худ

گر وصل دوست جوئی بگذر حسین از خود

Варна куҷои туоне гаштан бадваст восил

ورنه کجا توانی گشتن بدوست واصل