Ту подшоҳ ва ман аз бандагони даргоҳам

تو پادشاه و من از بندگان درگاهم

Бғири ту зи ту чиз дигар наме хоҳам

بغیر تو ز تو چیز دگر نمی خواهم

Сазад ки бар сари олами илми броФрозм

سزد که بر سر عالم علم برافرازم

Каз он замон ки ғуломи туами шаҳаншоҳам

کز آن زمان که غلام توام شهنشاهم

Бисӯз оташи савдои ту ҳамеи созам

بسوز آتش سودای تو همی سازم

Самандарами ман ва ин оташаст дилхоҳам

سمندرم من و این آتش است دلخواهم

Агар чаҳ бихўд ва маҷнӯн шудам ҳазорон шукр

اگر چه بیخود و مجنون شدم هزاران شکر

Ки аз латофати Лайлии хеши огоҳам

که از لطافت لیلی خویش آگاهم

Бар остони ту чун расатон муқӣм шавам

بر آستان تو چون راستان مقیم شوم

Агар бсдри ҷалолати нмидҳии роҳам

اگر بصدر جلالت نمیدهی راهم

з хизматат нарӯм зонка аз ғуломии тест

ز خدمتت نروم زانکه از غلامی تست

Ҳамаи саодату иқболу мансабу ҷоҳам

همه سعادت و اقبال و منصب و جاهم

Ба пеш хеш бихонӣ шабии ҳусайнӣ ро

به پیش خویش بخوانی شبی حسینی را

Ба гӯши ту чу расад нолаи саҳаргоҳам

به گوش تو چو رسد ناله سحرگاهم