Моро чу аҳди хеш фаромӯш карда Эй
ما را چو عهد خویش فراموش کردهای
Гуё ҳадиси муддаӣон гӯш карда Эй
گویا حدیث مدعیان گوش کردهای
Бар рӯй Зуҳраи хат ғуломӣ кашида Эй
بر روی زهره خط غلامی کشیدهای
Чун тори турраи зеб биногваш карда Эй
چون تار طره زیب بناگوش کردهای
То қалб ошиқон шаканд лашкари ғамат
تا قلب عاشقان شکند لشکر غمت
Маро зи машки судаи зира пӯш карда Эй
مه را ز مشک سوده زرهپوش کردهای
Саҷҷодаҳо з дӯш фиканданд зоҳидӣ
سجادهها ز دوش فکندند زاهدان
Зон шеваҳои хуш ки шаб дӯш карда Эй
زان شیوههای خوش که شب دوش کردهای
эй тарки ним маст ки моро ба ғамза Эй
ای ترک نیم مست که ما را به غمزهای
Масту харобу вола ва мадҳуш карда Эй
مست و خراب و واله و مدهوش کردهای
Ҷонами фидои ҷони чунон соқӣ эй ки ӯ
جانم فدای جان چنان ساقیای که او
Ин бодаҳо ки аз хами сар нӯш карда Эй
این بادهها که از خُم سر نوش کردهای
Мо деги дил бар оташи сӯзон ниҳода ем
ما دیگ دل بر آتش سوزان نهادهایم
эй муддаӣ бигӯ ту чаро ҷӯш карда Эй
ای مدعی بگو تو چرا جوش کردهای
Аз ноМуродии ман бечораи фориғӣ
از نامرادی من بیچاره فارغی
Чун ту муроди хеш дар оғӯш карда Эй
چون تو مراد خویش در آغوش کردهای
Ту тӯтии ҳусайн ва шукр гуфта ҳабиб
تو طوطی حسین و شکر گفته حبیب
Шукр чаҳ ҳосиласт ту хомӯш карда Эй
شکر چه حاصل است تو خاموش کردهای