Фархундаи замонӣ ки ту дидори нмоӣӣ

فرخنده زمانی که تو دیدار نمائی

Фаррухи нафасӣ каз дар ушшоқи дроӣӣ

فرخ نفسی کز در عشاق درآئی

Неи сабри маро каз ту замонии бшкибм

نی صبر مرا کز تو زمانی بشکیبم

Неи тоқати онам ки ту дидори нмоӣӣ

نی طاقت آنم که تو دیدار نمائی

Дар парда наоне ва ман аз ишқи ту сӯзон

در پرده نهانی و من از عشق تو سوزان

эй вой аз он лаҳза ки аз пардаи броӣӣ

ای وای از آن لحظه که از پرده برآئی

Гӯйанд ки аз партави анвори ҷамолат

گویند که از پرتو انوار جمالت

Сӯзанд ҷаҳонӣ чу ниқобии бгшоӣӣ

سوزند جهانی چو نقابی بگشائی

Дар пеши ту ҷонбохтн ва сӯхтан эй ҷон

در پیش تو جانباختن و سوختن ای جان

Зон ба ки бисӯзад дилам аз доғи ҷдоӣӣ

زان به که بسوزد دلم از داغ جدائی

Ор оядам аз салтанати малики ду олам

عار آیدم از سلطنت ملک دو عالم

Гар бар дар ту бошудам имкони гдоӣӣ

گر بر در تو باشدم امکان گدائی

Шоҳони ҷаҳони бандаи даргоҳ ҳусайн анд

شاهان جهان بنده درگاه حسین اند

То гуфтае аз лутф ки ту бандаи моӣӣ

تا گفته ای از لطف که تو بنده مائی