Рӯзам чу шаб тира шуд аз дарди ҷдоӣӣ

روزم چو شب تیره شد از درد جدائی

эй равшании дидаи ғмдидаҳи кҷоӣӣ

ای روشنی دیده غمدیده کجائی

Ҳоли ман маҷрӯҳи ҷгрхстаҳ чаҳ доне

حال من مجروح جگرخسته چه دانی

Ҷоно чу надории хабар аз дарди ҷдоӣӣ

جانا چو نداری خبر از درد جدائی

Гар баҳри иёдати қадамӣ ранҷа накардӣ

گر بهر عیادت قدمی رنجه نکردی

Борӣ чу бимирами басари турбатами оӣӣ

باری چو بمیرم بسر تربتم آئی

Аз хастаи дилон ваа ки чаҳ фарёд барояд

از خسته دلان وه که چه فریاد برآید

Ногуҳи ту агар аз дар ушшоқи дроӣӣ

ناگه تو اگر از در عشاق درآئی

Онро ки чу ман сайди ғами ишқ ту гардад

آنرا که چو من صید غم عشق تو گردد

Неи пой гурезаст ва на умеди рҳоӣӣ

نی پای گریز است و نه امید رهائی

Бе дарди длороми нмигирдми ором

بی درد دلارام نمیگیردم آرام

эй дарди длороми туами айни дўоӣӣ

ای درد دلارام توام عین دوائی

Мо ҳамчуи ҳусайн аз ғами ту чора надорем

ما همچو حسین از غم تو چاره نداریم

Ту чораи ҷону дили бечораи моӣӣ

تو چاره جان و دل بیچاره مائی