Ҳайф оядам ки чун тунигор паривашӣ

حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی

Гардад надиму ҳамнафаси деви нохушӣ

گردد ندیم و همنفس دیو ناخوشی

То олимӣ насузад аз ин оҳи оташин

تا عالمی نسوزد از این آه آتشین

Аз хӯни дидаи мизнми обии ботшӣ

از خون دیده میزنم آبی بآتشی

Ушшоқро бқомти ту дил ҳаме кашад

عشاق را بقامت تو دل همی کشد

Чун қад ту надид касе сарви дилкашӣ

چون قد تو ندید کسی سرو دلکشی

Султонем нигар ки ҳамаи шаби бкўии ту

سلطانیم نگر که همه شب بکوی تو

Болини з хишт дорам ва аз хоки мФршӣ

بالین ز خشت دارم و از خاک مفرشی

То дида дил биравӣ ту онхоли анбарин

تا دیده دل بروی تو آنخال عنبرین

Дорам басони зулфи ту ҳоли мушаввашӣ

دارم بسان زلف تو حال مشوشی

Ман низ будам одамӣу ақли доштам

من نیز بودم آدمی و عقل داشتم

Девонаи гаштам аз ғам чун ту паривашӣ

دیوانه گشتم از غم چون تو پریوشی

Дар рӯзи ҳашар маст барояд ҳусайн агар

در روز حشر مست برآید حسین اگر

Нӯшади зи лаъли ту май софии биғшӣ

نوشد ز لعل تو می صافی بیغشی