эй сарви нози равнақи бустони олимӣ

ای سرو ناز رونق بستان عالمی

Ваии нури дидаи шамъи шабистони олимӣ

وی نور دیده شمع شبستان عالمی

Ҷони манӣ ва бе ту маро нест зиндагӣ

جان منی و بی تو مرا نیست زندگی

Танҳо на ҷони ман ки ту худ ҷони олимӣ

تنها نه جان من که تو خود جان عالمی

Бо хуии хуш чу олами дилҳо гирифта Эй

با خوی خوش چو عالم دلها گرفته ای

Акнӯн дурусти гашт ки султони олимӣ

اکنون درست گشت که سلطان عالمی

Бемори хешро зи лаби рӯҳи бахши хеш

بیمار خویش را ز لب روح بخش خویش

Дар даҳ шифо ки исои даврони олимӣ

در ده شفا که عیسی دوران عالمی

Гуфтори талх аз он лаби ширин чу шукр аст

گفتار تلخ از آن لب شیرین چو شکر است

эй ҷони ман ки хусрави хубони олимӣ

ای جان من که خسرو خوبان عالمی

Гирён чу абр аз туу хандон чу лола ам

گریان چو ابر از تو و خندان چو لاله ام

эй тозаи рӯ ки навгули хандони олимӣ

ای تازه رو که نوگل خندان عالمی

Гар дар назм ман шавадат гӯшвори ҷон

گر در نظم من شودت گوشوار جان

Май зибдт ки шоҳи схндони олимӣ

می زیبدت که شاه سخندان عالمی

Чун оламаст мазҳари ҳасану ҷамоли дӯст

چون عالمست مظهر حسن و جمال دوست

эй дил ғариб нест ки ҳайрони олимӣ

ای دل غریب نیست که حیران عالمی

Мақсӯди васл ҳмнФсонаст эй ҳусайн

مقصود وصل همنفسان است ای حسین

Зини умри пнҷрўзаҳ ки меҳмони олимӣ

زین عمر پنجروزه که مهمان عالمی