Ид дар мавсими наврӯзи басӣ рӯҳ афзост

عید در موسم نوروز بسی روح افزاست

Рӯҳи ҷонбхши раёҳини чаман роҳат зост

روح جانبخش ریاحین چمن راحت زاست

Мавсими айшу замон тараб омад лекин

موسم عیش و زمان طرب آمد لیکن

Бар дили сӯхтагон ҳар нафасӣ доғ балост

بر دل سوختگان هر نفسی داغ بلاست

Андалеби чаман аз нола наме осоед

عندلیب چمن از ناله نمی آساید

Магар ӯ низ чу ман аз гули сад барг ҷудост

مگر او نیز چو من از گل صد برگ جداست

Рӯзи наврӯзи муҳибони асари талъати дӯст

روز نوروز محبان اثر طلعت دوست

Иди ушшоқи вафои пеша таҷаллӣ лақост

عید عشاق وفا پیشه تجلی لقاست

Кимиёии назари аҳли вафои ҷӯй эй дил

کیمیای نظر اهل وفا جوی ای دل

Ки мурод аз ду ҷаҳони як назар аҳл вафост

که مراد از دو جهان یک نظر اهل وفاست

Хоки ин дар шӯ агар завқу сафои митлбӣ

خاک این در شو اگر ذوق و صفا میطلبی

Зонка ин манзили ҷон бар дар асҳоб сафост

زانکه این منزل جان بر در اصحاب صفاست

Агар ин савмиъа бо равза кунад даъвии ҳасан

اگر این صومعه با روضه کند دعوی حسن

Пеши аҳли назараш аз дару девори гўост

پیش اهل نظرش از در و دیوار گواست

Дар пас пардаи ту эй дӯст ҷаҳон месӯзӣ

در پس پرده تو ای دوست جهان میسوزی

Парда чун брФкнии тоқати дидор ки рост

پرده چون برفکنی طاقت دیدار که راست

Хонимон сӯхтагонем ки моро чу ҳусайн

خانمان سوختگانیم که ما را چو حسین

Сӯхтан аз ғами ту ба з биҳишт аълост

سوختن از غم تو به ز بهشت اعلاست