Аҳли дил бо дарди ишқ ӯ з дармон фориғанд

اهل دل با درد عشق او ز درمان فارغند

Бо ҷароҳатҳои ғам аз роҳат ҷон фориғанд

با جراحت‌های غم از راحت جان فارغند

Бо фурӯғи партави нури таҷаллии ҷамол

با فروغ پرتو نور تجلی جمال

Рӯз аз хуршеду шаб аз моҳ тобон фориғанд

روز از خورشید و شب از ماه تابان فارغند

Гар ҷаҳон аз мавҷи тӯфони ҳаводис пар шавад

گر جهان از موج طوفان حوادث پر شود

Ошноёни муҳӣти ғами з тӯфон фориғанд

آشنایان محیط غم ز طوفان فارغند

Куфри зулфи имони талъат тан прессатонро буд

کفر زلف ایمان طلعت تن پرستان را بود

Ошиқони ҳақи параст аз куфр ва имон фориғанд

عاشقان حق پرست از کفر و ایمان فارغند

Бодаи нӯшоне ки мустанад аз сабӯҳии аласт

باده نوشانی که مستند از صبوحی الست

То сабоҳи рӯзи ҳашар аз роҳ ва райҳон фориғанд

تا صباح روز حشر از راح و ریحان فارغند

Бе навоёни сари кӯии муҳаббат чун ҳусайн

بی نوایان سر کوی محبت چون حسین

Аз сарири киқбоду тоҷ хоқон фориғанд

از سریر کیقباد و تاج خاقان فارغند