Маи гулчеҳраи ман чун з сафар бозояд

مه گلچهره من چون ز سفر بازآید

Ман длсўхтаҳро нури басар боз ояд

من دلسوخته را نور بصر باز آید

Дорам умед ки ногуҳи зи шифохонаи ғайб

دارم امید که ناگه ز شفاخانه غیب

Марҳами синаи ин хаста ҷигар бозояд

مرهم سینه این خسته جگر بازآید

Ман девонаи зи занҷири балои бози раҳам

من دیوانه ز زنجیر بلا باز رهم

Гар прирўии малики сират ман бозояд

گر پریروی ملک سیرت من بازآید

Сӯзад аз оҳи дилами торами моҳу хуршед

سوزد از آه دلم طارم ماه و خورشید

Гар на он рашки мау ғайрат хур бозояд

گر نه آن رشک مه و غیرت خور بازآید

Кӣ буд кони бути исои дами Юсуфи манзар

کی بود کان بت عیسی دم یوسف منظر

Бмдоўои дили аҳл назар бозояд

بمداوای دل اهل نظر بازآید

Гули иқболи дамад аз чамани айши ҳусайн

گل اقبال دمد از چمن عیش حسین

Агар он сарви сухани гӯи з сафар бозояд

اگر آن سرو سخن گو ز سفر بازآید