Дилбар бирафту дарди диламро даво накард

دلبر برفت و درد دلم را دوا نکرد

Он шӯхи байн ки бар ман мискин чаҳ ҳо накард

آن شوخ بین که بر من مسکین چه‌ها نکرد

Зон нури чашми чашми вафои доштами дареғ

زان نور چشم چشم وفا داشتم دریغ

Каз айни мардумии назарии сӯй мо накард

کز عین مردمی نظری سوی ما نکرد

Гуфтам ҳазор ҳоҷати ҷонам раво кунад

گفتم هزار حاجت جانم روا کند

Ногуҳи равонаи гашт ва якеро даво накард

ناگه روانه گشت و یکی را دوا نکرد

Хӯни дили шикастаи ман бе баҳонаи рехт

خون دل شکسته من بی بهانه ریخت

Вондишаҳ низ аз дят хўнбҳо накард

واندیشه نیز از دیت خونبها نکرد

Инам зи ҳиҷри саъб тар омад ки он санам

اینم ز هجر صعب تر آمد که آن صنم

Вақти раҳили ёди ман мубтало накард

وقت رحیل یاد من مبتلا نکرد

ӯ шоҳи малики ҳасан ва ҷамоласт ва ман гадо

او شاه ملک حسن و جمالست و من گدا

Аз шаҳ ғариб нест ки ёд гадо накард

از شه غریب نیست که یاد گدا نکرد

Меҳру вафои мҷўии ҳусайн аз маӣ ки ӯ

مهر و وفا مجوی حسین از مهی که او

Бо ҳечкас чу умри гиромӣ вафо накард

با هیچکس چو عمر گرامی وفا نکرد