Дӯш аз ҷамоли дӯсти шабам рӯз гашта буд

دوش از جمال دوست شبم روز گشته بود

Кони офтоби шамъи шаб афрӯз гашта буд

کان آفتاب شمع شب افروز گشته بود

Иқбол буд ҳамнафас ва бахт гашта ёр

اقبال بود همنفس و بخت گشته یار

Ёридиҳанда толеъ фирӯз гашта буд

یاری دهنده طالع فیروز گشته بود

Дар ҳар тарафи шукуфтаи гулии сарви қоматӣ

در هر طرف شکفته گلی سرو قامتی

Дар моҳ дай бибин ки чаҳ наврӯз гашта буд

در ماه دی ببین که چه نوروز گشته بود

Парвона дошт шамъи ман аз ман валек дӯш

پروانه داشت شمع من از من ولیک دوش

Бар ҳоли ман нигар ки чаҳ дилсӯз гашта буд

بر حال من نگر که چه دلسوز گشته بود

Маро қирони муштарӣу офтоби ман

مه را قران مشتری و آفتاب من

Бо ман қарини брғм бдомўз гашта буд

با من قرین برغم بدآموز گشته بود

Он моҳи чордаҳи ҷигари пораи маро

آن ماه چارده جگر پاره مرا

Дӯш аз хаданги ғамза ҷгрдўз гашта буд

دوش از خدنگ غمزه جگردوز گشته بود

Андӯхт шодии ҳамаи олами ҳусайни дӯш

اندوخت شادی همه عالم حسین دوش

Зини пештар агарчӣ ғам андӯз гашта буд

زین پیشتر اگرچه غم اندوز گشته بود