Дил ҳамеша такя бар фазл илоҳӣ ме кунад

دل همیشه تکیه بر فضل الهی می‌کند

Ҷони гадоӣ ӯ шудааст ва подшоҳӣ ме кунад

جان گدای او شده است و پادشاهی می‌کند

Ҳарки аз мастии ҷоми ишқи малик ҷам нахост

هرکه از مستی جام عشق ملک جم نخواست

Салтанат аз авҷи ма то пушт моҳӣ ме кунад

سلطنت از اوج مه تا پشت ماهی می‌کند

Ғарра шоҳӣ машав дарвеши ин даргоҳ бош

غره شاهی مشو درویش این درگاه باش

Дар ҳақиқати ҳарки дарвешаст шоҳӣ ме кунад

در حقیقت هرکه درویش است شاهی می‌کند

эй шудаи мағрури малики нимрўзи огоҳи шӯ

ای شده مغرور ملک نیمروز آگاه شو

Зон асарҳое ки оҳ субҳгоҳӣ ме кунад

زان اثرهایی که آه صبحگاهی می‌کند

Мо хиҷолатҳо басӣ дорем лекини он Карим

ما خجالت‌ها بسی داریم لیکن آن کریم

Аз камоли лутфи ҳрдм узрхоҳӣ ме кунад

از کمال لطف هردم عذرخواهی می‌کند

Ҳаркии андешади зи хиҷлатҳои ҳангоми шумор

هرکه اندیشد ز خجلت‌های هنگام شمار

Ман аҷаб дорам ки чун майл муноҳӣ ме кунад

من عجب دارم که چون میل مناهی می‌کند

Мўспиду дили сияҳи гашт аз гунаҳ зон рӯи ҳусайн

موسپید و دل‌سیه گشت از گنه زان رو حسین

Оби дидаи лаъли гавану чеҳра коҳӣ ме кунад

آب دیده لعل‌گون و چهره کاهی می‌کند