эй ҳарифи шробхонаҳи ишқ

ای حریف شرابخانه عشق

Нӯши бодат май муғонаи ишқ

نوش بادت می مغانه عشق

Ҷони ту шоҳбоз сидра нишин

جان تو شاهباز سدره نشین

Дили ту мурғи ошиёнаи ишқ

دل تو مرغ آشیانه عشق

Ту бо фусуни ақл гӯш манеҳ

تو به افسون عقل گوش منه

Бишинав аз ошиқони фасонаи ишқ

بشنو از عاشقان فسانه عشق

Кӣ бсоҳл расад дилами ҳайҳот

کی بساحل رسد دلم هیهات

Дар чунин баҳр бе каронаи ишқ

در چنین بحر بی کرانه عشق

Бар ҷаҳон остин барафшонам

بر جهان آستین برافشانم

Гар нуҳуми сар бар остонаи ишқ

گر نهم سر بر آستانه عشق

Чун бъшқнди ошиқони зинда

چون بعشقند عاشقان زنده

Мо намирем дар замонаи ишқ

ما نمیریم در زمانه عشق

Оташи андари ниҳод дӯзах зад

آتش اندر نهاد دوزخ زد

Дили ошиқи бики забонаи ишқ

دل عاشق بیک زبانه عشق

эй саворӣ ки тавсани дил ро

ای سواری که توسن دل را

Кардае роми тозӣонаи ишқ

کرده ای رام تازیانه عشق

Ишқи сайёди мурғи ҷон ман аст

عشق صیاد مرغ جان من است

Зулфу холи ту дому донаи ишқ

زلف و خال تو دام و دانه عشق

эй муқайяд бқид ҳастӣ хеш

ای مقید بقید هستی خویش

Бишинав ин қавл аз таронаи ишқ

بشنو این قول از ترانه عشق

Ки мубин ихтилоф ҳастӣ ҳо

که مبین اختلاف هستی ها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

Ишқи мутлақи зи ғайб рӯй намӯд

عشق مطلق ز غیب روی نمود

То аз ӯ коинот ёфт вуҷӯд

تا از او کاینات یافت وجود

Бар адамҳои маҳз рӯй оварад

بر عدمهای محض روی آورد

То шуданд аз атоӣ ӯ мавҷӯд

تا شدند از عطای او موجود

Аз яке шоҳидӣ ки нест ҷуз ӯ

از یکی شاهدی که نیست جز او

Гашти пайдои ҳадис буд ва набӯд

گشت پیدا حدیث بود و نبود

Ишқ гоҳе ниёзу гуҳ ноз аст

عشق گاهی نیاز و گه ناز است

Гоҳ аз он обидасту гуҳи маъбуд

گاه از آن عابد است و گه معبود

Пуртӯй то зи ишқ одам ёфт

پرتوی تا ز عشق آدم یافت

Зон малик соҷд омад ӯ масҷуд

زان ملک ساجد آمد او مسجود

Ҳар ки ӯ хокпоӣ ишқ шавад

هر که او خاکپای عشق شود

Аршу курсӣ бар ӯ кунанд суҷуд

عرش و کرسی بر او کنند سجود

Бар дар ишқи мустақӣми бимон

بر در عشق مستقیم بمان

То туро оқибат шавад Маҳмӯд

تا ترا عاقبت شود محمود

Ҳар яке зарраи парда рух ӯст

هر یکی ذره پرده رخ اوست

Аз расадгоҳи ғайб то бшҳўд

از رصدگاه غیب تا بشهود

Оҳ аз он лаҳзае ки бардорад

آه از آن لحظه ای که بردارد

Аз рухи хеши пардаҳои қуюд

از رخ خویش پرده های قیود

эй ба ҳастӣ хештани мағрур

ای به هستی خویشتن مغرور

Магари ин нуктаи гӯш ту нашунӯд

مگر این نکته گوش تو نشنود

Ки мубин ихтилоф ҳастӣ ҳо

که مبین اختلاف هستی ها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

Ганҷи пинҳони ишқ пайдо шуд

گنج پنهان عشق پیدا شد

Ҷой ӯ кунҷ ҳар сувидо шуд

جای او کنج هر سویدا شد

Аз ҳувият чу дӯст кард нузул

از هویت چو دوست کرد نزول

Ҳамаи олами бадв ҳувайдо шуд

همه عالم بدو هویدا شد

Ёри мо бо камоли маъшӯқӣ

یار ما با کمال معشوقی

Авлои ошиқи дил мо шуд

اولا عاشق دل ما شد

Аз рухи худ чу барграфт ниқоб

از رخ خود چو برگرفت نقاب

Дида дил бадваст бино шуд

دیده دل بدوست بینا شد

Вндри он оинаи мсиқли дил

وندر آن آینه مصیقل دل

Ҳасани худро чу дид шайдо шуд

حسن خود را چو دید شیدا شد

Чун бёмихти зоҳиру ботин

چون بیامیخت ظاهر و باطن

Гоҳи маҷнӯну гоҳ Лайлӣ шуд

گاه مجنون و گاه لیلی شد

Гарчи дар пардаҳои шаклу сувар

گرچه در پرده‌های شکل و صور

Дӯсти мастур чун ҳаюло шуд

دوست مستور چون هیولا شد

Лмъоти ҷамол ӯ бадаред

لمعات جمال او بدرید

Пардаи халқ ва ошкоро шуд

پرده خلق و آشکارا شد

Ишқ аз ғайрат оташӣ афрӯхт

عشق از غیرت آتشی افروخت

То бисӯзад ҳар ончӣ пайдо шуд

تا بسوزد هر آنچه پیدا شد

Чун аз ин сар ҳусайн шуд огаҳ

چون از این سر حسین شد آگه

Бзбони фасеҳ гуё шуд

بزبان فصیح گویا شد

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

Оҳ каз рӯй дӯст маҳҷӯрем

آه کز روی دوست مهجوریم

Ёр бо мо ва мо аз ӯ даврем

یار با ما و ما از او دوریم

Тавр ҳастӣаст монеъи дидор

طور هستی است مانع دیدار

Ҳамчуи Мӯсо агарчӣ бар таврем

همچو موسی اگرچه بر طوریم

эй масеҳои ишқ бар каши теғ

ای مسیحای عشق بر کش تیغ

Ки з ҳастӣ хеш ранҷурем

که ز هستی خویش رنجوریم

Соқио зон хами ори дафъи хумор

ساقیا زان خم آر دفع خمار

Каз шароб аласт махмурем

کز شراب الست مخموریم

Мо зи саҳбоӣ ишқ сармастем

ما ز صهبای عشق سرمستیم

Неи ҳариф шароб ангурем

نی حریف شراب انگوریم

Мо бадӣдор дӯст муштоқем

ما بدیدار دوست مشتاقیم

Неи талабкори равза ва ҳурем

نی طلبکار روضه و حوریم

Нусрати пойдор чун з фаност

نصرت پایدار چون ز فناست

Толиби пой дор Мансурем

طالب پای دار منصوریم

Назар аз ғайри дӯст дӯхта ем

نظر از غیر دوست دوخته ایم

Мо ки ҳайрон рӯй манзурем

ما که حیران روی منظوریم

Суду сармоя гӯ бирав аз даст

سود و سرمایه گو برو از دست

Чун бсўдоӣ дӯст машҳурем

چون بسودای دوست مشهوریم

Аикаҳ машғӯл ҳастӣ хешӣ

ایکه مشغول هستی خویشی

Гар бгўӣим бо ту маъзӯрем

گر بگوئیم با تو معذوریم

Ки мубин ихтилоф ҳастӣ ҳо

که مبین اختلاف هستی ها

Бигузар аз мо ва ман парастӣ ҳо

بگذر از ما و من پرستی ها

Дар хароботи ишқи мстоннд

در خرابات عشق مستانند

Ки ду олами бҳичи нстоннд

که دو عالم بهیچ نستانند

Гарчи аз ҷумлаи охир омада анд

گرچه از جمله آخر آمده‌اند

Собиқ аз Форсон майдонанд

سابق از فارسان میدانند

Асби ҳиммати бтозёнаҳи шавқ

اسب همت بتازیانه شوق

Басӯии ломакон ҳаме ронанд

بسوی لامکان همی رانند

Малики олам ба ним ҷӯи нхрнд

ملک عالم به نیم جو نخرند

Кандар иқлӣм фақр султонанд

کاندر اقلیم فقر سلطانند

Дида аз кули куни брдўзнд

دیده از کل کون بردوزند

Лекин аз рӯй дӯст натавонанд

لیکن از روی دوست نتوانند

Чун дар он остона раҳ ёбанд

چون در آن آستانه ره یابند

Остин бар ду олам афшонанд

آستین بر دو عالم افشانند

Дили зи ғайрати бғир ӯ ндиҳанд

دل ز غیرت بغیر او ندهند

Худ ҷуз ва дар ҷаҳони нмидоннд

خود جز و در جهان نمیدانند

Дар рухи соқӣӣ ки майдонӣ

در رخ ساقئی که میدانی

Солҳо шуд ки маст ва ҳайронанд

سالها شد که مست و حیرانند

Охир эй хастагони кӯии вуҷӯд

آخر ای خستگان کوی وجود

Чун масеҳоӣ вақт эшонанд

چون مسیحای وقت ایشانند

Аз барои алоҷи аҳли қуюд

از برای علاج اهل قیود

Дмбдми зери лаб ҳаме хонанд

دمبدم زیر لب همی خوانند

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

Ҳоли дил ҳар касе куҷо донад

حال دل هر کسی کجا داند

Сар ҳар синаро худо донад

سر هر سینه را خدا داند

Ақл бегонааст дар раҳи ишқ

عقل بیگانه است در ره عشق

Шарҳи ин нукта ошно донад

شرح این نکته آشنا داند

Ҳар ки фонӣ шавад зи кибру риё

هر که فانی شود ز کبر و ریا

Раҳи бадаргоҳ кибриё донад

ره بدرگاه کبریا داند

Онкии ҷон дар раҳ ниёз диҳад

آنکه جان در ره نیاز دهد

Лиззати ноз дилрабо донад

لذت ناز دلربا داند

Ончунон каси з ишқ барнахурад

آنچنان کس ز عشق برنخورد

Ки балоро кам аз ато донад

که بلا را کم از عطا داند

Дар бало ҳар ки сӯзад ва созад

در بلا هر که سوزد و سازد

Ҳоли ин зор мубтало донад

حال این زار مبتلا داند

Хоки даргоҳи ишқро зи шараф

خاک درگاه عشق را ز شرف

Рӯҳи қудсӣ чу тўтё донад

روح قدسی چو توتیا داند

Дили ман ғайр ӯ нмидонд

دل من غیر او نمیداند

Чун ҳама ӯст худ кро донад

چون همه اوست خود کرا داند

Ҳаст аҳвал касе ки дар раҳи ишқ

هست احول کسی که در ره عشق

Ошиқонро зи ҳақ ҷудо донад

عاشقان را ز حق جدا داند

эй дили он аҳвали хатои байн ро

ای دل آن احول خطا بین را

Бнсиҳт бигӯӣ то донад

بنصیحت بگوی تا داند

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

Мо ки ҳайрон рӯй ҷононим

ما که حیران روی جانانیم

Ҷони бадӣдор ӯ барафшонем

جان بدیدار او برافشانیم

Оҳ каз ғояти таҳайюри хеш

آه کز غایت تحیر خویش

Дӯст бо мо ва мо нмидоним

دوست با ما و ما نمیدانیم

Чун Рахши гоҳи шамъ ҳар ҷамъем

چون رخش گاه شمع هر جمعیم

Гуҳ чу зулфин ӯ парешонем

گه چو زلفین او پریشانیم

Гуҳи зи ҳиҷрони ёри мисўзим

گه ز هجران یار میسوزیم

Гоҳ дар рӯй дӯст ҳайронем

گاه در روی دوست حیرانیم

Хоки поят агар бадасти орем

خاک پایت اگر بدست آریم

Бар сару чашм хеш бинишонем

بر سر و چشم خویش بنشانیم

Ишқ шоҳаст дар мамолики ҷон

عشق شاه است در ممالک جان

Мо бҷонш мутӣъ фармонем

ما بجانش مطیع فرمانیم

Камари бндгиш чун бастем

کمر بندگیش چون بستیم

Андари иқлӣм ишқ султонем

اندر اقلیم عشق سلطانیم

ИкнФс нест ғоиб аз бар мо

یکنفس نیست غایب از بر ما

Ончии пайвастаи толиби онем

آنچه پیوسته طالب آنیم

эй гирифтор дард ҳастӣ хеш

ای گرفتار درد هستی خویش

Чун табибон олам ҷонем

چون طبیبان عالم جانیم

Пеши мо ойу чашм ҷон бигушо

پیش ما آی و چشم جان بگشا

То бигӯаш дилат фурӯ хонем

تا بگوش دلت فرو خوانیم

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

То бинозат ниёз дорад дил

تا بنازت نیاز دارد دل

Дарду сӯз ва гудоз дорад дил

درد و سوز و گداز دارد دل

Ҳар ки якбори ҳасан рӯй ту дид

هر که یکبار حسن روی تو دید

Чун зи ишқи ту боз дорад дил

چون ز عشق تو باز دارد دل

Пеши миҳроби абрӯяти шабу рӯз

پیش محراب ابرویت شب و روز

Майли ақд намоз дорад дил

میل عقد نماز دارد دل

Кори дил оқибат шавад Маҳмӯд

کار دل عاقبت شود محمود

Ки тариқ ҷавоз дорад дил

که طریق جواز دارد دل

Аз ҳавои ҷамолу қомати ёр

از هوای جمال و قامت یار

Бахту умр дароз дорад дил

بخت و عمر دراز دارد دل

То наад сар бар остонаи дӯст

تا نهد سر بر آستانه دوست

Азми роҳ ҳиҷоз дорад дил

عزم راه حجاز دارد دل

Хона аз ғайри ёр холӣ кун

خانه از غیر یار خالی کن

Зонка бо дӯст роз дорад дил

زانکه با دوست راز دارد دل

Ҳар касеро дил аз куҷо бошад

هر کسی را دل از کجا باشد

Ошиқ покбоз дорад дил

عاشق پاکباز دارد دل

Чанд гўӣии дил ҳусайн куҷост

چند گوئی دل حسین کجاست

Он бут длнўоз дорад дил

آن بت دلنواز دارد دل

Аикаҳи огаҳ на ӣии зи ваҳдати ишқ

ایکه آگه نه ئی ز وحدت عشق

Аз ту як ин ниёз дорад дил

از تو یک این نیاز دارد دل

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

Гашти шайдои дил бало ҷӯям

گشت شیدا دل بلا جویم

Аз ки пурсами туро куҷо ҷӯям

از که پرسم ترا کجا جویم

Халқ бегонаанд аз ғами ишқ

خلق بیگانه اند از غم عشق

Биравам ёр ошно ҷӯям

بروم یار آشنا جویم

Дарди ёр манаст дармонам

درد یار من است درمانم

Бо чунон дард кӣ даво ҷӯям

با چنان درد کی دوا جویم

То абад кам мабод ранҷи дилам

تا ابد کم مباد رنج دلم

Гар ман аз дайгарӣ шифо ҷӯям

گر من از دیگری شفا جویم

Чун балои нақди ишқро маҳак аст

چون بلا نقد عشق را محک است

Ман балоро ба аз ато ҷӯям

من بلا را به از عطا جویم

ӯ ки чун парда қуюд дарид

او که چون پرده قیود درید

Баъд аз ин ин ва он чаро ҷӯям

بعد از این این و آن چرا جویم

Бо вуҷӯди ашаъаи хуршед

با وجود اشعه خورشید

Саҳв бошад агар сҳо ҷӯям

سهو باشد اگر سها جویم

Ман на сӯрати парасти бтолм

من نه صورت پرست بطالم

Бхдои банда худо ҷӯям

بخدا بنده خدا جویم

эй муқайяди бномродии хеш

ای مقید بنامرادی خویش

Ин мурод аз ту доимо ҷӯям

این مراد از تو دائما جویم

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها

Ҳар ки дар роҳи ишқ содиқ нест

هر که در راه عشق صادق نیست

Матлаъ бар чунин дақоиқ нест

مطلع بر چنین دقایق نیست

Одамӣ барграфт амонати ишқ

آدمی برگرفت امانت عشق

Одамӣ нест ҳар ки ошиқ нест

آدمی نیست هر که عاشق نیست

Дам мазан ҷузи бъшқи ёр эй дил

دم مزن جز بعشق یار ای دل

Ки ҷуз ӯ ҳамдам мувофиқ нест

که جز او همدم موافق نیست

Бут буд ғайри дӯст дар раҳи ишқ

بت بود غیر دوست در ره عشق

Бут парастидан аз ту лоиқ нест

بت پرستیدن از تو لایق نیست

Булбул аз гулистон гулӣ ҷӯяд

بلبل از گلستان گلی جوید

Варна ӯ баста ҳдоиқ нест

ورنه او بسته حدایق نیست

Кӯй ӯ ҷӯй ва рӯй ӯ бингар

کوی او جوی و روی او بنگر

Гар турои равза ва шақоӣқ нест

گر ترا روضه و شقایق نیست

Ҳар ки икзраҳ ғайр ме бинад

هر که یکذره غیر می بیند

Дар раҳи ишқи ҷуз мунофиқ нест

در ره عشق جز منافق نیست

Чун зи қайди замони буруни ҷустӣ

چون ز قید زمان برون جستی

Лоҳқ аз пеш рафт ва собиқ нест

لاحق از پیش رفت و سابق نیست

Гуфтӣ гуфтамӣ вале чаканам

گفتی گفتمی ولی چکنم

Вақти ифшои ин ҳақоиқ нест

وقت افشای این حقایق نیست

Монеъи васл дидан ману тест

مانع وصل دیدن من و تست

Бишинав аз ман ?герат алойиқ нест

بشنو از من گرت علایق نیست

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман прситҳо

بگذر از ما و من پرسیتها

Ҳамаи олам параст аз дилдор

همه عالم پر است از دلدار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

Нест пӯшидаи офтоби Рахш

نیست پوشیده آفتاب رخش

Дидае ҷӯй дар хури дидор

دیده ای جوی در خور دیدار

То бисӯзад зломи қайди вуҷӯд

تا بسوزد ظلام قید وجود

Офтобии баромад аз асрор

آفتابی برآمد از اسرار

Чун ту аз хештани фанои гаштӣ

چون تو از خویشتن فنا گشتی

Гашти олами пар аз таҷаллии ёр

گشت عالم پر از تجلی یار

Аз худии худати канории гир

از خودی خودت کناری گیر

То ту бининигор худ бкнор

تا تو بینی نگار خود بکنار

Асли аъдоди ҷуз яке набӯд

اصل اعداد جز یکی نبود

Ба асомӣ агарчӣ шуд бисёр

به اسامی اگرچه شد بسیار

Беадад зон сабаб шудаст адад

بی عدد زان سبب شدست عدد

Ки яке он ҳаме кунӣ такрор

که یکی آن همی کنی تکرار

Қатъи такрор боядат кардан

قطع تکرار بایدت کردن

То биҷуз як наёядат бишумор

تا بجز یک نیایدت بشمار

Бигузар аз бор нома ҳастӣ

بگذر از بار نامه هستی

То дар он боргоҳи ёбии бор

تا در آن بارگاه یابی بار

Кашфи асрори бас дароз кашид

کشف اسرار بس دراز کشید

Баҳамин мухтасар кунам гуфтор

بهمین مختصر کنم گفتار

Ки мубини ихтилофи ҳастӣҳо

که مبین اختلاف هستیها

Бигузар аз мо ва ман парастӣҳо

بگذر از ما و من پرستیها