Чун мусофири гаштии андари роҳи дайн

چون مسافر گشتی اندر راه دین

Сидқ бошад мураккабу раҳбари яқин

صدق باشد مرکب و رهبر یقین

Боз кун чашми хирадро пеш ва пас

باز کن چشم خرد را پیش و پس

Ақли фарзонаи тўрои устоди бас

عقل فرزانه تورا استاد بس

Нафй кун исбот ҳар мавҷӯд ро

نفی کن اثبات هر موجود را

То бадоне ҳастӣ маъбуд ро

تا بدانی هستی معبود را

Чун яқин шуд коФринндаҳ худост

چون یقین شد کافریننده خداست

Зоти покашро магӯ чун ва чарост

ذات پاکش را مگو چون و چراست

Ҳазрат ӯ бартар аз ҳаду мисол

حضرت او برتر از حد و مثال

Дрнгнҷди сӯрату ваҳму хаёл

درنگنجد صورت و وهم و خیال

Бебдоит бӯда зот ӯ нахуст

بی بدایت بوده ذات او نخست

Байнҳоят ҳамчунон бошад дуруст

بینهایت همچنان باشد درست

Васф худ кард ва бидон мавсуф шуд

وصف خود کرد و بدان موصوف شد

Ном худ кард ва бидон маърӯф шуд

نام خود کرد و بدان معروف شد

ӯ бахуд ҳаст ва ҳама ҳастӣ аз ӯст

او بخود هست و همه هستی از اوست

Нест омад ҳарчӣ омад ҷумла ӯст

نیست آمد هرچه آمد جمله اوست

Зот ӯро нест нуқсону завол

ذات او را نیست نقصان و زوال

Неи сукӯну неи таҳаррукро маҷол

نی سکون و نی تحرک را مجال

Дар камол лоязолӣ комиласт

در کمال لایزالی کاملست

Беҷиҳат ҳарҷо ки ҷўӣӣ ҳосиласт

بی جهت هرجا که جوئی حاصلست

Дар ду олами ҳечкас ҳамтоаш нест

در دو عالم هیچکس همتاش نیست

Ҳамчуи олами пастӣ ва болоаш нест

همچو عالم پستی و بالاش نیست

Дониш омӣ надорад зини гузар

دانش عامی ندارد زین گذر

Аҳли сӯратро тамомаст ин қадар

اهل صورت را تمامست این قدر

Раҳравон каз малик маънӣ огаҳанд

رهروان کز ملک معنی آگهند

Куштагони ханҷари ало аллоҳ анд

کشتگان خنجر الا الله اند

Аз ду куни озод ва аз худ бе нишон

از دو کون آزاد و از خود بی نشان

Дар фанои кул шудаи домани кашон

در فنای کل شده دامن کشان

Маҳви бенанди ончии ғайри ҳақ буд

محو بینند آنچه غیر حق بود

Нестии шани зини сабаби мутлақ буд

نیستی شان زین سبب مطلق بود

Ҳарчӣ бошад аз ниҳоятҳо ки ҳаст

هرچه باشد از نهایتها که هست

Ҷумларо дар нур ҳақ ёбанду бас

جمله را در نور حق یابند و بس

Аз фанои хештани якто шуда

از فنای خویشتن یکتا شده

Ҷумла дар ҳақи ҳам баҳақи бино шуда

جمله در حق هم بحق بینا شده

Чун расад онҷо ҳама гардад мурод

چون رسد آنجا همه گردد مراد

Давр аз ин маънии ҳулӯлу иттиҳод

دور از این معنی حلول و اتحاد

Ҳӯшёру маст ва гуё ва хамӯш

هوشیار و مست و گویا و خموش

Гоҳи ҷумлаи чашм ва гоҳе ҷумлаи гӯш

گاه جمله چشم و گاهی جمله گوش

Нури ҳақ дар сар ӯ пайдо шуда

نور حق در سر او پیدا شده

ӯ зи сари хештани якто шуда

او ز سر خویشتن یکتا شده

Ҳарки ӯ аз банди худ озод нест

هرکه او از بند خود آزاد نیست

Дори малики ваҳдаташи ободнист

دار ملک وحدتش آبادنیست

Сари тавҳиди он замон гардад аён

سر توحید آن زمان گردد عیان

Каз қафас ёбад рҳоӣии мурғи ҷон

کز قفس یابد رهائی مرغ جان

Бугзарад аз гулхани табъу ҳавос

بگذرد از گلخن طبع و حواس

Неи хаёл ва ваҳм бинад неи қиёс

نی خیال و وهم بیند نی قیاس

Нафаси раъноро бабради дасту пой

نفس رعنا را ببرد دست و پای

Ақли даври андешро монад биҷой

عقل دور اندیش را ماند بجای

Ҳар ду олам бо ҳамаи шодӣу ғам

هر دو عالم با همه شادی و غم

Ғарқа гирданд бдрёии адам

غرقه گرداند بدریای عدم

Чун биёсуд аз гиромии мураккабаш

چون بیاسود از گرامی مرکبش

Дар бар маъшӯқи худ бодошу бас

در بر معشوق خود باداش و بس

То бадоне ҳар ки рафт онҷо расед

تا بدانی هر که رفت آنجا رسید

Бо касе ков дида дорад падед

با کسی کاو دیدۀ دارد پدید

эй басии доно ки гуфт ин сари гузашт

ای بسی دانا که گفت این سر گذشت

Сар фурӯ оварад ва ҳайрон даргузашт

سر فرو آورد و حیران درگذشت