Аз ҳиҷоби нафаси зулмонеи броӣ

از حجاب نفس ظلمانی برآی

То шӯии шоистаи қурби худоӣ

تا شوی شایسته قرب خدای

Офтоб аз осмон пайдо намӯд

آفتاب از آسمان پیدا نمود

Чашм нобӣно намебинад чаҳ суд

چشم نابینا نمی بیند چه سود

эй ки чашматро ба маънӣ нур нест

ای که چشمت را به معنی نور نیست

Назд ҳақи шӯи ҳақи зи бандаи дўрнист

نزد حق شو حق ز بنده دورنیست

эй бмо аз мо бмои наздиктар

ای بما از ما بما نزدیکتر

Донад онкаси кӯи з худ дорад хабар

داند آنکس کو ز خود دارد خبر

То зи қурбу баъди брнории нафас

تا ز قرب و بعد برناری نفس

Зонка ин иллати ҳама хорасту бас

زانکه این علت همه خار است و بس

Ин ҳама мағзаст ӣнҷои пӯсти не

این همه مغز است اینجا پوست نی

Дӯстро пурвои номи дӯсти не

دوست را پروای نام دوست نی

Нур ҳақ пайдост локини ҷайби тест

نور حق پیداست لکن جیب تست

Дидаи ҳақи байн бибояд аз нахуст

دیده حق بین بباید از نخست

Қурби ҳақи даврии тест аз буд хеш

قرب حق دوری تست از بود خویش

Безиён худ наёбӣ суди хеш

بی زیان خود نیابی سود خویش