Сайиди ҳҷўир махдум амам
سید هجویر مخدوم امم
Марқад ӯ пери санҷарро ҳарам
مرقد او پیر سنجر را حرم
Бандҳои кӯҳсор осон гусехт
بند های کوهسار آسان گسیخت
Дар замини ҳинди тухми саҷдаи рехт
در زمین هند تخم سجده ریخت
Аҳди форуқ аз ҷамолаш тоза шуд
عهد فاروق از جمالش تازه شد
Ҳақи зи ҳарф ӯ баланд овоза шуд
حق ز حرف او بلند آوازه شد
Посбон иззатам алкитоб
پاسبان عزت ام الکتاب
Аз нигоҳаши хона ӣ ботили хароб
از نگاهش خانه ی باطل خراب
Хоки панҷоб аз дам ӯ зиндаи гашт
خاک پنجاب از دم او زنده گشت
Субҳи мо аз меҳр ӯ тобандаи гашт
صبح ما از مهر او تابنده گشت
Ошиқ ва ҳам қосиди тайёри ишқ
عاشق و هم قاصد طیار عشق
Аз ҷабинаши ошкори асрори ишқ
از جبینش آشکار اسرار عشق
Достонӣ аз камолаш сар кунам
داستانی از کمالش سر کنم
Гулшанӣ дар ғунчаи ӣӣ мзмр кунам
گلشنی در غنچه ئی مضمر کنم
Навҷуонеи қоматаши боло чу сарв
نوجوانی قامتش بالا چو سرو
Ворид Лоҳур шуд аз шаҳри Марв
وارد لاهور شد از شهر مرو
Рафт пеши Сайиди волои ҷаноб
رفت پیش سید والا جناب
То рибоед зулматашро офтоб
تا رباید ظلمتش را آفتاب
Гуфт « маҳсӯри сафи аъдостм
گفت «محصور صف اعداستم
Дармиёни сангҳо миностм
درمیان سنگها میناستم
Бо ман омӯз эй шаҳи гардуни макон
با من آموز ای شه گردون مکان
Зиндагӣ кардани миёни душманон »
زندگی کردن میان دشمنان»
Пери доноӣӣ ки дар зотши ҷамол
پیر دانائی که در ذاتش جمال
Бастаи паймони муҳаббат бо ҷалол
بسته پیمان محبت با جلال
Гуфт « эй номаҳрам аз рози ҳаёт
گفت «ای نامحرم از راز حیات
Ғофил аз анҷому оғози ҳаёт
غافل از انجام و آغاز حیات
Фориғ аз андеша ӣ ағёри шӯ
فارغ از اندیشه ی اغیار شو
Қӯти хобидаи ӣии бедори шӯ
قوت خوابیده ئی بیدار شو
Санг чун бар худ гумон шиша кард
سنگ چون بر خود گمان شیشه کرد
Шиша гардид ва шикастан пеша кард
شیشه گردید و شکستن پیشه کرد
Нотавони худро агар раҳрави шимурд
ناتوان خود را اگر رهرو شمرد
Нақди ҷони хеш бо раҳзани супурд
نقد جان خویش با رهزن سپرد
То куҷои худро шумории моءу тин
تا کجا خود را شماری ماء و طین
Аз гули худ шуъла ӣ таври офарин
از گل خود شعله ی طور آفرین
Бо азизони саргарон бӯдан чаро
با عزیزان سرگران بودن چرا
Шикваи санҷи душманон бӯдан чаро
شکوه سنج دشمنان بودن چرا
Рост мегӯям адуи ҳам ёри тест
راست می گویم عدو هم یار تست
Ҳастӣ ӯ равнақи бозори тест
هستی او رونق بازار تست
Ҳар ки донои мақомот худӣ аст
هر که دانای مقامات خودی است
Фазл ҳақ донад агар душман қавӣ аст
فضل حق داند اگر دشمن قوی است
Кишти инсонро аду бошад саҳоб
کشت انسان را عدو باشد سحاب
Мумкиноташро барангезади зи хоб
ممکناتش را برانگیزد ز خواب
Санг раҳ обаст агар ҳиммат қавӣаст
سنگ ره آبست اگر همت قویست
Сайлро пасту баланд ҷода чист ?
سیل را پست و بلند جاده چیست؟
Санг раҳ гардад Фсони теғи азм
سنگ ره گردد فسان تیغ عزم
Қатъи манзили имтиҳони теғи азм
قطع منزل امتحان تیغ عزم
Мисли ҳайвон хӯрдан , осўдни чсўд
مثل حیوان خوردن ، آسودن چسود
Гар бахуди муҳкам на ӣӣ бӯдани чсўд
گر بخود محکم نه ئی بودن چسود
Хешро чун аз худӣ муҳкам кунӣ
خویش را چون از خودی محکم کنی
Ту агар хоҳии ҷаҳон барҳам кунӣ
تو اگر خواهی جهان برهم کنی
Гар фанои хоҳии зи худ озоди шӯ
گر فنا خواهی ز خود آزاد شو
Гар бақои хоҳии бахуди ободи шӯ
گر بقا خواهی بخود آباد شو
Чист мурдан аз худии ғофил шудан
چیست مردن از خودی غافل شدن
Ту чаҳ пиндории фироқи ҷону тан
تو چه پنداری فراق جان و تن
Дар худӣ кун сӯрати Юсуф , мақом
در خودی کن صورت یوسف ، مقام
Аз асирӣ то шаҳаншоҳии хиром
از اسیری تا شهنشاهی خرام
Аз худии андешу марди кори шӯ
از خودی اندیش و مرد کار شو
Марди ҳақи шӯи ҳомили асрори шӯ
مرد حق شو حامل اسرار شو
Шарҳи роз аз достонҳо ме кунам
شرح راز از داستانها می کنم
Ғунча аз зӯри нафас во ме кунам
غنچه از زور نفس وا می کنم
« хуштар он бошад ки сари дилбарон
«خوشتر آن باشد که سر دلبران
Гуфта ояд дар ҳадиси дигарон »
گفته آید در حدیث دیگران»