Дар бнорси брҳмндии муҳтарам
در بنارس برهمندی محترم
Сари фурӯи андар ӣам буду адам
سر فرو اندر یم بود و عدم
Баҳра ӣ вофири з ҳикмат доштӣ
بهره ی وافر ز حکمت داشتی
Бо худои ҷӯён иродат доштӣ
با خدا جویان ارادت داشتی
Зеҳн ӯ гиро ва нудрат кӯш буд
ذهن او گیرا و ندرت کوش بود
Бо сурайёи ақл ӯ ҳамдӯш буд
با ثریا عقل او همدوش بود
Ошёнаши сӯрати анқои баланд
آشیانش صورت عنقا بلند
Меҳру ма бар шуъла ӣ фикраши сапанд
مهر و مه بر شعله ی فکرش سپند
Муддатии миноӣ ӯ дар хӯн нишаст
مدتی مینای او در خون نشست
Соқии ҳикмат бҷомш ме набаст
ساقی حکمت بجامش می نبست
Дар риёзи илму дониши доми чид
در ریاض علم و دانش دام چید
Чашми домаши тоир маънӣ надид
چشم دامش طایر معنی ندید
Нохуни фикраши бхўн олӯда монад
ناخن فکرش بخون آلوده ماند
Уқда ӣ буд ва адам нагушӯда монад
عقده ی بود و عدم نگشوده ماند
Оҳ бар лаби шоҳиди ҳурмон ӯ
آه بر لب شاهد حرمان او
Чеҳраи ғаммози дили ҳайрон ӯ
چهره غماز دل حیران او
Рафт рӯзӣ назд шайхи комилӣ
رفت روزی نزد شیخ کاملی
Онкии андари синаи прўрдии дилӣ
آنکه اندر سینه پروردی دلی
Гӯш бар гуфтори он фарзона дод
گوش بر گفتار آن فرزانه داد
Бар лаби худ меҳри хомӯшии ниҳод
بر لب خود مهر خاموشی نهاد
Гуфт шайх эй тоӣФи чархи баланд
گفت شیخ ای طائف چرخ بلند
Андакии аҳди вафо бо хоки банд
اندکی عهد وفا با خاک بند
То шудӣ овора ӣ саҳроу дашт
تا شدی آواره ی صحرا و دشت
Фикри бибоки ту аз гардуни гузашт
فکر بیباک تو از گردون گذشت
Бо замин дар соз эй гардуни навард
با زمین در ساز ای گردون نورد
Дар талоши гавҳари анҷуми магарад
در تلاش گوهر انجم مگرد
Ман нагӯям аз батон безори шӯ
من نگویم از بتان بیزار شو
Кофарии шоиста ӣ зуннори шӯ
کافری شایسته ی زنار شو
эй амонати дори таҳзиби куҳан
ای امانت دار تهذیب کهن
Пушти по бар маслак обо мазан
پشت پا بر مسلک آبا مزن
Гар зи ҷамъияти ҳаёт миллат аст
گر ز جمعیت حیات ملت است
Куфри ҳам сармоя ӣ ҷамъият аст
کفر هم سرمایه ی جمعیت است
Ту ки ҳам дар кофарии комил на ӣӣ
تو که هم در کافری کامل نه ئی
Дар хури тўФи ҳарими дил на ӣӣ
در خور طوف حریم دل نه ئی
Мондаем аз ҷода ӣ таслими давр
مانده ایم از جاده ی تسلیم دور
Ту зи озри ман зи иброҳӣми давр
تو ز آزر من ز ابراهیم دور
Қайси мо сўдоӣӣ маҳмил нашуд
قیس ما سودائی محمل نشد
Дар ҷунуни ошиқӣ комил нашуд
در جنون عاشقی کامل نشد
Мард чун шамъи худии андари вуҷӯд
مرد چون شمع خودی اندر وجود
Аз хаёли осмони паймо чаҳ суд
از خیال آسمان پیما چه سود
Об зад дар домани кҳсори чанг
آب زد در دامن کهسار چنگ
Гуфт рӯзӣ бо ҳамилоҳ равад гунг
گفت روزی با هماله رود گنگ
эй зи субҳи офариниш ях бадуш
ای ز صبح آفرینش یخ بدوش
Пайкарат аз равадҳо зуннори пӯш
پیکرت از رودها زنار پوش
Ҳақи туро бо осмони ҳамрози сохт
حق ترا با آسمان همراز ساخت
Поти маҳрӯми хироми нози сохт
پات محروم خرام ناز ساخت
Тоқати рафтор аз пояти рабӯд
طاقت رفتار از پایت ربود
Ин виқору рифъату тамкин чаҳ суд
این وقار و رفعت و تمکین چه سود
Зиндагонӣ аз хиром пиҳам аст
زندگانی از خرام پیهم است
Барг ва соз ҳастӣ мавҷ аз Ром аст
برگ و ساز هستی موج از رم است
Кӯҳ чун ин таъна аз дарё шунид
کوه چون این طعنه از دریا شنید
Ҳам чу баҳри оташ аз кин бар дамид
هم چو بحر آتش از کین بر دمید
Гуфт эй паҳнои ту ойина ам
گفت ای پهنای تو آئینه ام
Чун ту сад дарёи дарун сина ам
چون تو صد دریا درون سینه ام
Ин хироми ноз сомон фаност
این خرام ناز سامان فناست
Ҳар ки аз худ рафт шоён фаност
هر که از خود رفت شایان فناست
Аз мақоми худ надории огаҳӣ
از مقام خود نداری آگهی
Бар зиёни хеши нозии аблаҳӣ
بر زیان خویش نازی ابلهی
эй зи батни чархи гардони зодаи ӣӣ
ای ز بطن چرخ گردان زاده ئی
Аз ту беҳтари соҳили афтодаи ӣӣ
از تو بهتر ساحل افتاده ئی
Ҳастӣ худ назри қулзуми сохтӣ
هستی خود نذر قلزم ساختی
Пеши раҳзани нақди ҷони андохтӣ
پیش رهزن نقد جان انداختی
Ҳамчуи гул дар гулистони худдори шӯ
همچو گل در گلستان خوددار شو
Баҳри нашри бӯи паии гулчини Марв
بهر نشر بو پی گلچین مرو
Зиндагӣ бар ҷои худ болидан аст
زندگی بر جای خود بالیدن است
Аз хиёбони худии гул чидан аст
از خیابان خودی گل چیدن است
Қарнҳо бигузашт ва ман по дар гулам
قرنها بگذشت و من پا در گلم
Ту гумони дорӣ ки давр аз манзилам
تو گمان داری که دور از منزلم
Ҳастем болид ва то гардун расед
هستیم بالید و تا گردون رسید
Зери домонам сурайё орамид
زیر دامانم ثریا آرمید
Ҳастӣ ту бенишон дар қулзум аст
هستی تو بی نشان در قلزم است
Зрўаҳ ӣ ман саҷдаи гоҳ анҷум аст
ذروه ی من سجده گاه انجم است
Чашми ман бинои асрори фалак
چشم من بینای اسرار فلک
Ошнои гӯшами зи парвози малик
آشنا گوشم ز پرواز ملک
То зи сӯзи саъии пиҳами сӯхтам
تا ز سوز سعی پیهم سوختم
Лаълу алмос ва гуҳар андӯхтам
لعل و الماس و گهر اندوختم
« дар дарунами сангу андари санги нор
«در درونم سنگ و اندر سنگ نار
Обро бар нор ман набӯд гузор »
آب را بر نار من نبود گذار»
Қатраи ӣӣ ? худро бпои худ марез
قطره ئی؟ خود را بپای خود مریز
Дар талотум кӯш ва бо қулзуми ситез
در تلاطم کوش و با قلزم ستیز
Оби гавҳари хоҳу гавҳари резаи шӯ
آب گوهر خواه و گوهر ریزه شو
Баҳри гӯши шоҳидии овезаи шӯ
بهر گوش شاهدی آویزه شو
ё худафзо шӯи сабки рафтори шӯ
یا خود افزا شو سبک رفتار شو
Абр барқ андозу дарёи бори шӯ
ابر برق انداز و دریا بار شو
Аз ту қулзуми гдиаҳ ӣ тӯфон кунад
از تو قلزم گدیه ی طوفان کند
Шикваҳо аз танагӣ домон кунад
شکوه ها از تنگی دامان کند
Камтар аз мавҷии шуморади хеш ро
کمتر از موجی شمارد خویش را
Пеши пой ту гузорад хеш ро
پیش پای تو گذارد خویش را