Қалбро аз сибғаи аллоҳи ранги даҳ
قلب را از صبغة الله رنگ ده
Ишқро номӯсу ному нанги даҳ
عشق را ناموس و نام و ننگ ده
Табъи мусаллам аз муҳаббат қоҳир аст
طبع مسلم از محبت قاهر است
Мусаллам ар ошиқ набошад кофар аст
مسلم ار عاشق نباشد کافر است
Тобеъи ҳақ диданаши но диданаш
تابع حق دیدنش نا دیدنش
Хӯрданаш , нӯшиданаш , хобиданаш
خوردنش ، نوشیدنش ، خوابیدنش
Дар ризояши маразии ҳақ гум шавад
در رضایش مرضی حق گم شود
« ин сухан кӣ бовар мардум шавад »
«این سخن کی باور مردم شود»
Хайма дар майдони ало аллоҳ задаст
خیمه در میدان الا الله زدست
Дар ҷаҳони шоҳиди алӣ аннос омадаст
در جهان شاهد علی الناس آمدست
Шоҳиди ҳолаши набии инсу ҷон
شاهد حالش نبی انس و جان
Шоҳидии содиқтарин шоҳидон
شاهدی صادق ترین شاهدان
Қолро бигзору боби ҳоли зан
قال را بگذار و باب حال زن
Нури ҳақ бар зулмати аъмоли зан
نور حق بر ظلمت اعمال زن
Дар қабои хусравии дарвеши зӣ
در قبای خسروی درویش زی
Дидаи бедору худои андеши зӣ
دیده بیدار و خدا اندیش زی
Қурби ҳақ аз ҳар амали мақсӯди дор
قرب حق از هر عمل مقصود دار
То з ту гардад ҷалолаши ошкор
تا ز تو گردد جلالش آشکار
Сулҳ , шар гардад чу мақсӯдаст ғайр
صلح ، شر گردد چو مقصود است غیر
Гар худо бошад ғараз ҷангаст хайр
گر خدا باشد غرض جنگ است خیر
Гар нагардад ҳақи зи теғи мо баланд
گر نگردد حق ز تیغ ما بلند
Ҷанг бошад қавмро ноарҷманд
جنگ باشد قوم را ناارجمند
Ҳазрати шайхи мёнмир вале
حضرت شیخ میانمیر ولی
Ҳар хФӣ аз нури ҷон ӯ ҷлӣ
هر خفی از نور جان او جلی
Бар тариқи Мустафои муҳками пӣӣ
بر طریق مصطفی محکم پئی
Нағма ӣ ишқу муҳаббатро нӣӣ
نغمه ی عشق و محبت را نئی
Турбаташи имони хоки шаҳри мо
تربتش ایمان خاک شهر ما
Машъали нури ҳидояти баҳри мо
مشعل نور هدایت بهر ما
Бар дар ӯ ҷбаҳи Фрсои осмон
بر در او جبه فرسا آسمان
Аз мурӣдонаши шаҳи Ҳиндӯстон
از مریدانش شه هندوستان
Шоҳи тухми ҳирс дар дил коштӣ
شاه تخم حرص در دل کاشتی
Қасди тасхир мамолик доштӣ
قصد تسخیر ممالک داشتی
Аз ҳаваси оташ бҷон афрӯхтӣ
از هوس آتش بجان افروختی
Теғро « ҳилли ман мазид » омухтӣ
تیغ را «هل من مزید» آموختی
Дар дкни ҳангомаҳо бисёр буд
در دکن هنگامه ها بسیار بود
Лашкараш дар арса ӣ пайкор буд
لشکرش در عرصه ی پیکار بود
Рафт пеши шайхи гардуни пояи ӣӣ
رفت پیش شیخ گردون پایه ئی
То бигирад аз дуои сармояи ӣӣ
تا بگیرد از دعا سرمایه ئی
Мусаллам аз дунёи сӯии ҳақ Ром кунад
مسلم از دنیا سوی حق رم کند
Аз дуои тадбирро муҳкам кунад
از دعا تدبیر را محکم کند
Шайх аз гуфтори шаҳ хомӯш монад
شیخ از گفتار شه خاموش ماند
Базми даравишони саропо гӯш монад
بزم درویشان سراپا گوش ماند
То мурӣдии сиккаи симини бадаст
تا مریدی سکه سیمین بدست
Лаб гушӯду меҳри хомӯшии шикаст
لب گشود و مهر خاموشی شکست
Гуфт ин назри ҳақир аз ман пазир
گفت این نذر حقیر از من پذیر
эй зи ҳақи оворагонро дастгир
ای ز حق آوارگان را دستگیر
Ғӯта ҳо зад дар хуии меҳнати танам
غوطه ها زد در خوی محنت تنم
То гиреҳ зад дарҳамиро доманам
تا گره زد درهمی را دامنم
Гуфт шайхи ин зари ҳақи султони мост
گفت شیخ این زر حق سلطان ماست
Онкӣ дар пероҳан шоҳӣ гадост
آنکه در پیراهن شاهی گداست
Ҳукмрони меҳру моҳ ва анҷум аст
حکمران مهر و ماه و انجم است
Шоҳи мо муфлистарин мардум аст
شاه ما مفلس ترین مردم است
Дида бар хон аҷониб дӯхт аст
دیده بر خوان اجانب دوخت است
Оташи ҷўъши ҷаҳонӣ сӯхт аст
آتش جوعش جهانی سوخت است
Қаҳту тоъӯни тобеъи шамшер ӯ
قحط و طاعون تابع شمشیر او
Олимии вайрона аз таъмир ӯ
عالمی ویرانه از تعمیر او
Халқ дар фарёд аз нодоряш
خلق در فریاد از ناداریش
Аз туҳидастии заъифи озоряш
از تهیدستی ضعیف آزاریش
Стўтши аҳли ҷаҳонро душман аст
سطوتش اهل جهان را دشمن است
Навъи инсони корвон , ӯ раҳзан аст
نوع انسان کاروان ، او رهزن است
Аз хаёли худ фиребу фикри хом
از خیال خود فریب و فکر خام
намекунад тороҷро тасхири ном
می کند تاراج را تسخیر نام
Аскари шоҳӣу аФўоҷи ғанӣам
عسکر شاهی و افواج غنیم
Ҳар ду аз шамшери ҷўъ ӯ ду ним
هر دو از شمشیر جوع او دو نیم
Оташи ҷони гадо ҷўъ гадост
آتش جان گدا جوع گداست
Ҷўъи султони малику миллатро фаност
جوع سلطان ملک و ملت را فناست
Ҳар ки ханҷари баҳри ғайр аллоҳ кашид
هر که خنجر بهر غیر الله کشید
Теғ ӯ дар сина ӣ ӯ орамид
تیغ او در سینه ی او آرمید