эй ки мисли гули зи гули болида Эй
ای که مثل گل ز گل بالیدهای
Ту ҳам аз батни худии зоӣидаҳ Эй
تو هم از بطن خودی زائیدهای
Аз худӣ магзар бақо анҷом бош
از خودی مگذر بقا انجام باش
Қатра Эй мебошу баҳр ошом бош
قطرهای می باش و بحر آشام باش
Ту ки аз нури худии тобанда Эй
تو که از نور خودی تابندهای
Гар худӣ муҳкам кунӣ поянда Эй
گر خودی محکم کنی پایندهای
Суд дар ҷайби ҳамин сўдостӣ
سود در جیب همین سوداستی
Хоҷагӣ аз ҳифзи ин колостӣ
خواجگی از حفظ این کالاستی
Ҳастӣ ва аз нестӣ тарсида Эй
هستی و از نیستی ترسیدهای
эй сарати гирдами ғалати фаҳмида Эй
ای سرت گردم غلط فهمیدهای
Чун хабар дорам зи сози зиндагӣ
چون خبر دارم ز ساز زندگی
Бо ту гӯям чист рози зиндагӣ
با تو گویم چیست راز زندگی
Ғӯта дар худ сӯрати гавҳар задан
غوطه در خود صورت گوهر زدن
Пас зи хилвати гоҳи худ сар бар задан
پس ز خلوت گاه خود سر بر زدن
Зери хокистари шарор андӯхтан
زیر خاکستر شرار اندوختن
Шуълаи гардидани назарҳо сӯхтан
شعله گردیدن نظرها سوختن
Хонаи сӯзи меҳнати чли солаи шӯ
خانه سوز محنت چل ساله شو
ТўФ худ кун шуъла ӣ ҷуволаи шӯ
طوف خود کن شعله ی جواله شو
Зиндагӣ аз тўФи дигар растан аст
زندگی از طوف دیگر رستن است
Хешро байти алҳрм донистан аст
خویش را بیت الحرم دانستن است
Пари зан ва аз ҷазби хок озод бош
پر زن و از جذب خاک آزاد باش
Ҳамчуи тоири эмин аз афтод бош
همچو طایر ایمن از افتاد باش
Ту агар тоир нае эй ҳӯшманд
تو اگر طایر نهای ای هوشمند
Бар сари ғори ошён худ мабанд
بر سر غار آشیان خود مبند
эй ки бошӣ дар паии касби улӯм
ای که باشی در پی کسب علوم
Бо ту мегӯям паёми пери рӯм
با تو می گویم پیام پیر روم
« илмро бар тани зании Марӣ буд
«علم را بر تن زنی ماری بود
Илмро бар дили зании ёрӣ буд »
علم را بر دل زنی یاری بود»
Огаҳӣ аз қисса ӣ охунди рӯм
آگهی از قصه ی آخوند روم
Онкӣ дод андари ҳалаби дарси улӯм
آنکه داد اندر حلب درس علوم
Пой дар занҷири тавҷеҳоти ақл
پای در زنجیر توجیهات عقل
Киштяши тӯфонӣ « зулмот » ақл
کشتیش طوفانی «ظلمات» عقل
Мӯсои бегона ӣ синои ишқ
موسی بیگانه ی سینای عشق
Бихбр аз ишқ ва аз савдои ишқ
بیخبر از عشق و از سودای عشق
Аз тшкк гуфт ва аз ишроқ гуфт
از تشکک گفت و از اشراق گفت
Вази ҳукми сад гавҳари тобандаи сифт
وز حکم صد گوهر تابنده سفت
Уқдаҳои қавл мшоӣин гушӯд
عقده های قول مشائین گشود
Нури фикраш ҳар хФиро вонамӯд
نور فکرش هر خفی را وانمود
Гирду пешаш буд анбори кутуб
گرد و پیشش بود انبار کتب
Бар лаб ӯ шарҳи асрори кутуб
بر لب او شرح اسرار کتب
Пери табризии зи иршоди камол
پیر تبریزی ز ارشاد کمال
Ҷусти роҳи мактаби муллои ҷалол
جست راه مکتب ملا جلال
Гуфт ин ғавғоу қил ва қол чист
گفت این غوغا و قیل و قال چیست
Ин қиёсу ваҳм ва истидлол чист
این قیاس و وهم و استدلال چیست
Мавлавӣ фармуд нодон лаб бабанд
مولوی فرمود نادان لب ببند
Бар мақолот хирадмандон маханд
بر مقالات خردمندان مخند
Пои хеш аз мактабами беруни гузор
پای خویش از مکتبم بیرون گذار
Қил ва қоласт ин туро бо вай чаҳ кор
قیل و قال است این ترا با وی چه کار
Қоли мо аз фаҳми ту болотар аст
قال ما از فهم تو بالاتر است
Шиша ӣ идрокро равшангар аст
شیشه ی ادراک را روشنگر است
Сӯзи шамс аз гуфта ӣ мулло фузуд
سوز شمس از گفته ی ملا فزود
Оташӣ аз ҷон табризӣ гушӯд
آتشی از جان تبریزی گشود
Бар замини барқи нигоҳ ӯ фитод
بر زمین برق نگاه او فتاد
Хок аз сӯзи дам ӯ шуълаи зод
خاک از سوز دم او شعله زاد
Оташи дили хирмани идроки сӯхт
آتش دل خرمن ادراک سوخت
Дафтари он фалсафиро поки сӯхт
دفتر آن فلسفی را پاک سوخت
Мавлавии бегона аз эъҷози ишқ
مولوی بیگانه از اعجاز عشق
Ношиноси нағмаҳои сози ишқ
ناشناس نغمه های ساز عشق
Гуфт ин оташ чисон афрӯхтӣ
گفت این آتش چسان افروختی
Дафтари арбоби ҳикмати сӯхтӣ
دفتر ارباب حکمت سوختی
Гуфт шайх эй мусаллами зуннори дор
گفت شیخ ای مسلم زنار دار
Завқ ва ҳоласт ин туро бо вай чаҳ кор
ذوق و حال است این ترا با وی چه کار
Ҳоли мо аз фикри ту болотар аст
حال ما از فکر تو بالاتر است
Шуъла ӣ мо кимиёӣ аҳмар аст
شعله ی ما کیمیای احمر است
Сохтӣ аз барфи ҳикмати созу барг
ساختی از برف حکمت ساز و برگ
Аз саҳоби фикри ту боради тагарг
از سحاب فکر تو بارد تگرگ
Оташии афрӯз аз хошоки хеш
آتشی افروز از خاشاک خویش
Шуълае таъмир кун аз хоки хеш
شعلهای تعمیر کن از خاک خویش
Илми мусаллами комил аз сӯз дил аст
علم مسلم کامل از سوز دل است
Маънии исломи тарк оФл аст
معنی اسلام ترک آفل است
Чун зи банди оФл иброҳӣм раст
چون ز بند آفل ابراهیم رست
Дар миёни шуълаҳо некӯ нишаст
در میان شعله ها نیکو نشست
Илми ҳақро дар қафои андохтӣ
علم حق را در قفا انداختی
Баҳри нонеи нақди дайн дар бохтӣ
بهر نانی نقد دین در باختی
Гарми рӯ дар ҷустуҷӯии серума Эй
گرم رو در جستجوی سرمهای
Воқиф аз чашми сиёҳи худ на Эй
واقف از چشم سیاه خود نهای
Оби ҳайвон аз дами ханҷари талаб
آب حیوان از دم خنجر طلب
Аз даҳони аждаҳои кавсари талаб
از دهان اژدها کوثر طلب
Санги асвад аз дар бтхонаҳи хоҳ
سنگ اسود از در بتخانه خواه
Нофа ӣ машк аз саги девонаи хоҳ
نافه ی مشک از سگ دیوانه خواه
Сӯзи ишқ аз дониши ҳозири мҷўӣ
سوز عشق از دانش حاضر مجوی
Киеви ҳақ аз ҷоми ин кофари мҷўӣ
کیف حق از جام این کافر مجوی
Муддатии маҳви так ва ду бӯда ам
مدتی محو تک و دو بوده ام
Роздони дониш нав бӯда ам
رازدان دانش نو بوده ام
Боғбонон имтиҳонам карда анд
باغبانان امتحانم کرده اند
Муҳаррами ин гулистонам карда анд
محرم این گلستانم کرده اند
Гулистонии лолаи зори ибратӣ
گلستانی لاله زار عبرتی
Чун гули коғази сароби накҳатӣ
چون گل کاغذ سراب نکهتی
То зи банди ин гулистон руста ам
تا ز بند این گلستان رسته ام
Ошён бар шохи тӯбо баста ам
آشیان بر شاخ طوبی بسته ام
Дониши ҳозири ҳиҷоб Акбар аст
دانش حاضر حجاب اکبر است
Бути парасту бути фуруш ва бутгар аст
بت پرست و بت فروش و بتگر است
Пои бзндони мазоҳири баста Эй
پا بزندان مظاهر بستهای
Аз ҳудӯди ҳиси буруни нои ҷуста Эй
از حدود حس برون نا جستهای
Дар сироти зиндагӣ аз по фитод
در صراط زندگی از پا فتاد
Бар гулӯии хештани ханҷари ниҳод
بر گلوی خویشتن خنجر نهاد
Оташӣ дорад мисоли лолаи сард
آتشی دارد مثال لاله سرد
Шуъла Эй дорад мисоли жолаи сард
شعلهای دارد مثال ژاله سرد
Фитраташ аз сӯзи ишқ озод монад
فطرتش از سوز عشق آزاد ماند
Дар ҷаҳони ҷустуҷӯ ношод монад
در جهان جستجو ناشاد ماند
Ишқи афлотӯни иллатҳои ақл
عشق افلاطون علت های عقل
Ба шавад аз нштрши савдои ақл
به شود از نشترش سودای عقل
Ҷумлаи олами соҷду масҷуди ишқ
جمله عالم ساجد و مسجود عشق
Сўмноти ақлро Маҳмӯди ишқ
سومنات عقل را محمود عشق
Ин май дерина дар миноаш нест
این می دیرینه در میناش نیست
Шӯр « ёрб » , қисмат шбҳош нест
شور «یارب» ، قسمت شبهاش نیست
Қимати шамшод худ нашинохтӣ
قیمت شمشاد خود نشناختی
Сарви дигарро баланди андохтӣ
سرو دیگر را بلند انداختی
Мисли неи худро з худ кардӣ тиҳӣ
مثل نی خود را ز خود کردی تهی
Бар навой дигарон дил ме наҳй
بر نوای دیگران دل می نهی
эй гадои резае аз хон ғайр
ای گدای ریزهای از خوان غیر
Ҷинси худ май ҷўӣӣ аз дукони ғайр
جنس خود می جوئی از دکان غیر
Базми мусаллам аз чароғи ғайри сӯхт
بزم مسلم از چراغ غیر سوخت
Масҷид ӯ аз шарори дайри сӯхт
مسجد او از شرار دیر سوخت
Аз саводи каъба чун оҳӯ рамед
از سواد کعبه چون آهو رمید
Новаки сайёд паҳлуяш дарид
ناوک صیاد پهلویش درید
Шуд парешони барги гул чун буии хеш
شد پریشان برگ گل چون بوی خویش
эй зи худ Ром карда бози ои сӯии хеш
ای ز خود رم کرده باز آ سوی خویش
эй амин ҳикматам алкитоб
ای امین حکمت ام الکتاب
Ваҳдати гмгштаҳ ӣ худ бозёб
وحدت گمگشته ی خود بازیاب
Мо ки дарбон ҳисор миллатем
ما که دربان حصار ملتیم
Кофар аз тарк шиор миллатем
کافر از ترک شعار ملتیم
Соқии деринаро соғари шикаст
ساقی دیرینه را ساغر شکست
Базми риндони ҳиҷозӣ бар шикаст
بزم رندان حجازی بر شکست
Каъба ободаст аз асноми мо
کعبه آباد است از اصنام ما
Хандаи зан куфраст бар исломи мо
خنده زن کفر است بر اسلام ما
Шайх дар ишқ батон исломи бохт
شیخ در عشق بتان اسلام باخت
Ришта ӣ тасбеҳ аз зуннори сохт
رشته ی تسبیح از زنار ساخت
Перҳо пер аз баёз мӯ шуданд
پیر ها پیر از بیاض مو شدند
Сухраи баҳри кӯдакон кӯ шуданд
سخره بهر کودکان کو شدند
Дили зи нақши лоолаҳи бегона Эй
دل ز نقش لااله بیگانهای
Аз санамҳои ҳаваси бтхонаҳ Эй
از صنم های هوس بتخانهای
намешавад ҳар мӯи дарозии хирқаи пӯш
می شود هر مو درازی خرقه پوش
Оҳи азин савдогарони дайни фуруш
آه ازین سوداگران دین فروش
Бо мурӣдони рӯзу шаби андари сафар
با مریدان روز و شب اندر سفر
Аз заруратҳои миллат бе хабар
از ضرورت های ملت بی خبر
Дидаҳо бенур мисли наргис анд
دیده ها بی نور مثل نرگس اند
Синаҳо аз давлати дил муфлис анд
سینه ها از دولت دل مفلس اند
Воъизони ҳам суфиёни мансаби параст
واعظان هم صوفیان منصب پرست
Эътибори миллати Байзои шикаст
اعتبار ملت بیضا شکست
Воъизи мо чашм бар бтхонаҳ дӯхт
واعظ ما چشم بر بتخانه دوخت
Муфтии дайни мубин фатво фурухт
مفتی دین مبین فتوی فروخت
Чист ёрони баъди азин тадбири мо
چیست یاران بعد ازین تدبیر ما
Рухи сӯй майхона дорад пери мо
رخ سوی میخانه دارد پیر ما