Сабзи бодои хоки поки шофиӣ

سبز بادا خاک پاک شافعی

Олимии сари хуши зи токи шофиӣ

عالمی سر خوش ز تاک شافعی

Фикр ӯ кавкаби зи гардун чида аст

فکر او کوکب ز گردون چیده است

Сайф барон вақтро номида аст

سیف بران وقت را نامیده است

Ман чаҳ гӯям сари ин шамшер чист

من چه گویم سر این شمشیر چیست

Об ӯ сармояи дор аз зиндагӣаст

آب او سرمایه دار از زندگیست

Соҳибаши болотар аз умеду бим

صاحبش بالاتر از امید و بیم

Даст ӯ Байзотар аз даст кулем

دست او بیضا تر از دست کلیم

Санг аз як зарбат ӯ тар шавад

سنگ از یک ضربت او تر شود

Баҳр аз маҳрӯмии нам бар шавад

بحر از محرومی نم بر شود

Дар кафи Мӯсои ҳамин шамшер буд

در کف موسی همین شمشیر بود

Кор ӯ болотар аз тадбир буд

کار او بالاتر از تدبیر بود

Сина ӣ дарёии аҳмар чок кард

سینه ی دریای احمر چاک کرد

Қулзумиро хушк мисли хок кард

قلزمی را خشک مثل خاک کرد

Панҷа ӣ ҳайдар ки хайбари гир буд

پنجه ی حیدر که خیبر گیر بود

Қӯт ӯ аз ҳамин шамшер буд

قوت او از همین شمشیر بود

Гардиши гардуни гардон дӣданӣ аст

گردش گردون گردان دیدنی است

Инқилоби рӯзу шаб фаҳмиданӣ аст

انقلاب روز و شب فهمیدنی است

эй асири дӯшу фардо дар нигар

ای اسیر دوش و فردا در نگر

Дар дили худ олами дигари нигар

در دل خود عالم دیگر نگر

Дар гули худ тухм зулмат коштӣ

در گل خود تخم ظلمت کاشتی

Вақтро мисли хаттии пиндоштӣ

وقت را مثل خطی پنداشتی

Боз бо паймона ӣ лайл ва наҳор

باز با پیمانه ی لیل و نهار

Фикри ту паймӯди тӯли рӯзгор

فکر تو پیمود طول روزگار

Сохтӣ ин риштаро зуннори дӯш

ساختی این رشته را زنار دوش

Гашта ӣӣ мисли батон ботили фуруш

گشته ئی مثل بتان باطل فروش

Кимиё будӣу мушт гул шудӣ

کیمیا بودی و مشت گل شدی

Сари ҳақи зоӣидӣ ва ботил шудӣ

سر حق زائیدی و باطل شدی

Мусалламӣ ? озоди ин зуннор бош

مسلمی؟ آزاد این زنار باش

Шамъи базми миллат аҳрор бош

شمع بزم ملت احرار باش

Ту ки аз асли замони огаҳ на ӣӣ

تو که از اصل زمان آگه نه ئی

Аз ҳаёти ҷовдони огаҳ на ӣӣ

از حیات جاودان آگه نه ئی

То куҷо дар рӯз ва шаб бошӣ асир

تا کجا در روز و شب باشی اسیر

Рамзи вақт аз « лии маъаи аллоҳ » ёди гир

رمز وقت از «لی مع الله» یاد گیر

Ин ва он пайдост аз рафтори вақт

این و آن پیداست از رفتار وقت

Зиндагӣ сиррӣаст аз асрори вақт

زندگی سریست از اسرار وقت

Асли вақт аз гардиш хуршед нест

اصل وقت از گردش خورشید نیست

Вақт ҷовидасту хур ҷовид нест

وقت جاوید است و خور جاوید نیست

Айшу ғами ъошўр ва ҳам идаст вақт

عیش و غم عاشور و هم عید است وقت

Сари тоби моҳ ва хуршедаст вақт

سر تاب ماه و خورشید است وقت

Вақтро мисли макони густардаи ӣӣ

وقت را مثل مکان گسترده ئی

Имтиёзи дӯш ва фардо карда ӣӣ

امتیاز دوش و فردا کرده ئی

эй чу бӯ Ром карда аз бустони хеш

ای چو بو رم کرده از بستان خویش

Сохтӣ аз дасти худ зиндони хеш

ساختی از دست خود زندان خویش

Вақти мо кӯи аввал ва охир надид

وقت ما کو اول و آخر ندید

Аз хиёбони замир мо дамид

از خیابان ضمیر ما دمید

Зинда аз ирфони аслаши зинда тар

زنده از عرفان اصلش زنده تر

Ҳастӣ ӯ аз саҳари тобанда тар

هستی او از سحر تابنده تر

Зиндагӣ аз даҳру даҳр аз зиндагӣ аст

زندگی از دهر و دهر از زندگی است

« лотсбўолдҳр » фармон набӣ аст

«لاتسبوالدهر» فرمان نبی است

Нукта Эй мегӯямат равшан чу дар

نکته ای می گویمت روشن چو در

То шиносии имтиёзи абду ҳур

تا شناسی امتیاز عبد و حر

Абд гардад ёва дар лайл ва наҳор

عبد گردد یاوه در لیل و نهار

Дар дили ҳур ёва гардад рӯзгор

در دل حر یاوه گردد روزگار

Абд аз айём май бонди кафан

عبد از ایام می باند کفن

Рӯзу шабро май тунд бар хештан

روز و شب را می تند بر خویشتن

Марди ҳури худро зи гул бар ме кунад

مرد حر خود را ز گل بر می کند

Хешро бар рӯзгорон май тунд

خویش را بر روزگاران می تند

Абд чун тоири бдоми субҳу шом

عبد چون طایر بدام صبح و شام

Лиззати парвоз бар ҷонаши ҳаром

لذت پرواز بر جانش حرام

Сина ӣ озода ӣ чобуки нафас

سینه ی آزاده ی چابک نفس

Тоири айёмро гардад қафас

طایر ایام را گردد قفس

Абдро таҳсили ҳосил фитрат аст

عبد را تحصیل حاصل فطرت است

Воридоти ҷон ӯ бенудрат аст

واردات جان او بی ندرت است

Аз гарони хезии мақом ӯ ҳамон

از گران خیزی مقام او همان

Нолаҳои субҳу шом ӯ ҳамон

ناله های صبح و شام او همان

Дмбдми нави офарӣнии кори ҳур

دمبدم نو آفرینی کار حر

Нағмаи пиҳами тозаи резади тори ҳур

نغمه پیهم تازه ریزد تار حر

Фитраташи заҳмати каш такрор нест

فطرتش زحمت کش تکرار نیست

Ҷода ӣ ӯ ҳалқа ӣ паргор нест

جاده ی او حلقه ی پرگار نیست

Абдро айём занҷирасту бас

عبد را ایام زنجیر است و بس

Бар лаб ӯ ҳарф тақдирасту бас

بر لب او حرف تقدیر است و بس

Ҳиммати ҳур бо қазо гардад мушир

همت حر با قضا گردد مشیر

Ҳодисот аз даст ӯ сӯрат пазир

حادثات از دست او صورت پذیر

Рафтау оянда дар мавҷӯд ӯ

رفته و آینده در موجود او

Дайрҳо осӯдаи андари зуд ӯ

دیرها آسوده اندر زود او

Омад аз савту садои поки ин сухан

آمد از صوت و صدا پاک این سخن

Дар намеояд ба идроки ин сухан

در نمی آید به ادراک این سخن

Гуфтаму ҳарфами зи маънии шармсор

گفتم و حرفم ز معنی شرمسار

Шиква ӣ маънӣ ки бо ҳарфам чаҳ кор

شکوه ی معنی که با حرفم چه کار

Зиндаи маънӣ чун ба ҳарф омад бамурд

زنده معنی چون به حرف آمد بمرد

Аз нафасҳои ту нор ӯ Фсрд

از نفس های تو نار او فسرد

Нукта ӣ ғайбу ҳузури андар дил аст

نکته ی غیب و حضور اندر دل است

Рамзи айёму мурӯри андар дил аст

رمز ایام و مرور اندر دل است

Нағма ӣ хомӯш дорад сози вақт

نغمه ی خاموش دارد ساز وقت

Ғӯта дар дили зан ки бинии рози вақт

غوطه در دل زن که بینی راز وقت

Ёди айёмӣ ки сайфи рӯзгор

یاد ایامی که سیف روزگار

Бо тавонои дастии мо буд ёр

با توانا دستی ما بود یار

Тухми дайн дар кишт дилҳо коштем

تخم دین در کشت دلها کاشتیم

Парда аз рухсор ҳақ бардоштем

پرده از رخسار حق برداشتیم

Нохуни мо уқда ӣ дунёи кушод

ناخن ما عقده ی دنیا گشاد

Бахти ин хок аз суҷуди мо кушод

بخت این خاک از سجود ما گشاد

Аз хами ҳақи бода ӣ гулгун задем

از خم حق باده ی گلگون زدیم

Бар куҳани майхонаҳо шбхўн задем

بر کهن میخانه ها شبخون زدیم

эй май дерина дар минои ту

ای می دیرینه در مینای تو

Шишаи об аз гармии саҳбои ту

شیشه آب از گرمی صهبای تو

Аз ғуруру нихвату кибр ва манӣ

از غرور و نخوت و کبر و منی

Таъна бар нодорӣ мо мезанӣ

طعنه بر ناداری ما میزنی

Ҷоми мо ҳам зеб маҳфил бӯда аст

جام ما هم زیب محفل بوده است

Сина ӣ мо соҳиб дил бӯда аст

سینه ی ما صاحب دل بوده است

Асри нав аз ҷилваҳо ороста

عصر نو از جلوه ها آراسته

Аз ғубори пои мо бархеста

از غبار پای ما برخاسته

Кишти ҳақи сероби гашт аз хӯни мо

کشت حق سیراب گشت از خون ما

Ҳақ прессатон ҷаҳони мамнӯни мо

حق پرستان جهان ممنون ما

Олам аз мо соҳиб такбир шуд

عالم از ما صاحب تکبیر شد

Аз гули мо каъбаҳо таъмир шуд

از گل ما کعبه ها تعمیر شد

Ҳарфи ақрأи ҳақи бмо таълим кард

حرف اقرأ حق بما تعلیم کرد

Ризқи хеш аз дасти мо тақсим кард

رزق خویش از دست ما تقسیم کرد

Гарчи рафт аз дасти мо тоҷу нигин

گرچه رفت از دست ما تاج و نگین

Мо гадоёнро бичишам кам мубин

ما گدایان را بچشم کم مبین

Дар нигоҳи ту зиён корем мо

در نگاه تو زیان کاریم ما

Куҳна пиндорем мо , хорем мо

کهنه پنداریم ما ، خواریم ما

Эътибор аз лоолаҳ дорем мо

اعتبار از لااله داریم ما

Ҳар ду оламро нигаҳ дорем мо

هر دو عالم را نگه داریم ما

Аз ғами имрӯзу фардо руста ем

از غم امروز و فردا رسته ایم

Бо касе аҳди муҳаббат баста ем

با کسی عهد محبت بسته ایم

Дар дили ҳақ сар макнунем мо

در دل حق سر مکنونیم ما

Вориси Мӯсо ва ҳорӯнем мо

وارث موسی و هارونیم ما

Меҳру маи равшани зи тоби мо ҳануз

مهر و مه روشن ز تاب ما هنوز

Барқҳо дорад саҳоби мо ҳануз

برقها دارد سحاب ما هنوز

Зоти мо ойинаи зот ҳақ аст

ذات ما آئینهٔ ذات حق است

Ҳастӣ мусаллами зи оёт ҳақ аст

هستی مسلم ز آیات حق است