Пайкар ҳастӣ зи осор худӣ аст

پیکر هستی ز آثار خودی است

Ҳар чаҳ май бинии зи асрор худӣ аст

هر چه می بینی ز اسرار خودی است

Хештанро чун худӣ бедор кард

خویشتن را چون خودی بیدار کرد

Ошкорои олам пиндор кард

آشکارا عالم پندار کرد

Сад ҷаҳони пӯшидаи андари зот ӯ

صد جهان پوشیده اندر ذات او

Ғайр ӯ пайдост аз исбот ӯ

غیر او پیداست از اثبات او

Дар ҷаҳони тухми хусумати коштаи сет

در جهان تخم خصومت کاشته‌ست

Хештанро ғайри худ пиндоштаи сет

خویشتن را غیر خود پنداشته‌ست

Созад аз худ пайкари ағёр ро

سازد از خود پیکر اغیار را

То фазояд лиззати пайкор ро

تا فزاید لذت پیکار را

Мекашад аз қӯти бозуии хеш

میکشد از قوت بازوی خویش

То шавад огоҳ аз неруии хеш

تا شود آگاه از نیروی خویش

Худ фиребиҳои ӯ айни ҳаёт

خود فریبی های او عین حیات

Ҳамчуи гул аз хӯни вузӯи айни ҳаёт

همچو گل از خون وضو عین حیات

Баҳри як гули хӯни сад гулшан кунад

بهر یک گل خون صد گلشن کند

Аз паии як нағмаи сад шеван кунад

از پی یک نغمه صد شیون کند

Як фалакро сад ҳилол оварда аст

یک فلک را صد هلال آورده است

Баҳри ҳарфии сад мақол оварда аст

بهر حرفی صد مقال آورده است

Узри ин исроф ва ин сангини дилӣ

عذر این اسراف و این سنگین دلی

Халқу такмили ҷамоли маънавӣ

خلق و تکمیل جمال معنوی

Ҳасани ширини узри дарди кӯҳкан

حسن شیرین عذر درد کوهکن

Нофае узри сад оҳӯии хутан

نافه‌ای عذر صد آهوی ختن

Сӯзи пиҳами қисмати парвона ҳо

سوز پیهم قسمت پروانه ها

Шамъи узри меҳнати парвона ҳо

شمع عذر محنت پروانه ها

Хома ӣ ӯ нақши сад имрӯзи баст

خامه ی او نقش صد امروز بست

То биорад субҳи Фрдоӣии бадаст

تا بیارد صبح فردائی بدست

Шуълаҳои ӯ сад иброҳӣми сӯхт

شعله های او صد ابراهیم سوخت

То чароғи як Муҳамад бар фурухт

تا چراغ یک محمد بر فروخت

намешавад аз баҳри ағрози амал

می شود از بهر اغراض عمل

Омилу маъмӯлу асбобу илал

عامل و معمول و اسباب و علل

Хезад , ангезад , пурд , тобад , Ромад

خیزد ، انگیزد ، پرد ، تابد ، رمد

Сӯзад , афрӯзад , кашад , мерад , дамад

سوزد ، افروزد ، کشد ، میرد ، دمد

Вусъати айёми ҷавлонгоҳ ӯ

وسعت ایام جولانگاه او

Осмони мавҷии зи гирди роҳ ӯ

آسمان موجی ز گرد راه او

Гул ба ҷайби Фоқ аз глкориш

گل به جیب فاق از گلکاریش

Шаби зи хобаш , рӯз аз бедоряш

شب ز خوابش ، روز از بیداریش

Шуъла ӣ худ дар шарар тақсим кард

شعله ی خود در شرر تقسیم کرد

Ҷузи парастии ақлро таълим кард

جز پرستی عقل را تعلیم کرد

Худ шикан гардиду аҷзои офарид

خود شکن گردید و اجزا آفرید

Андакии шифту саҳрои офарид

اندکی شفت و صحرا آفرید

Боз аз шФтгӣ безор шуд

باز از شفتگی بیزار شد

Вази баҳами пайвастагӣ кҳсор шуд

وز بهم پیوستگی کهسار شد

Вонмўдни хешро хуй худӣ аст

وانمودن خویش را خوی خودی است

Хуфта дар ҳар зарраи неруӣ худӣ аст

خفته در هر ذره نیروی خودی است

Қӯти хомӯшу битоби амал

قوت خاموش و بیتاب عمل

Аз амали побанди асбоби амал

از عمل پابند اسباب عمل

Чун ҳаёти олам аз зӯр худӣ аст

چون حیات عالم از زور خودی است

Пас бақадр устуворӣ зиндагӣ аст

پس بقدر استواری زندگی است

Қатра чун ҳарфи худӣ азбр кунад

قطره چون حرف خودی ازبر کند

Ҳстнӣ бемояро гавҳар кунад

هستنی بی مایه را گوهر کند

Бода аз заъфи худӣ бепайкар аст

باده از ضعف خودی بی پیکر است

Пайкараши миннатпазир соғар аст

پیکرش منت پذیر ساغر است

Гарчи пайкар май пазиради ҷом май

گرچه پیکر می پذیرد جام می

Гардиш аз мо вом гирад ҷом май

گردش از ما وام گیرد جام می

Кӯҳ чун аз худ равад саҳро шавад

کوه چون از خود رود صحرا شود

Шикваи санҷи ҷӯшаш дарё шавад

شکوه سنج جوشش دریا شود

Мавҷ то мавҷаст дар оғӯши баҳр

موج تا موج است در آغوش بحر

намекунад худро савори дӯши баҳр

می کند خود را سوار دوش بحر

Ҳалқа Эй зад нур то гардид чашм

حلقه ای زد نور تا گردید چشم

Аз талоши ҷилва ҳо ҷанбед чашм

از تلاش جلوه ها جنبید چشم

Сабза чун тоб дамид аз хеш ёфт

سبزه چون تاب دمید از خویش یافت

Ҳиммат ӯ сина ӣ гулшани шикофт

همت او سینه ی گلشن شکافت

Шамъи ҳам худро бахуд занҷир кард

شمع هم خود را بخود زنجیر کرد

Хешро аз зарраҳо таъмир кард

خویش را از ذره ها تعمیر کرد

Худ гудозӣ пеша кард аз худ рамед

خود گدازی پیشه کرد از خود رمید

Ҳам чу ашки хари зи чашм худ чакид

هم چو اشک خر ز چشم خود چکید

Гар бФтрти пухтатар будӣ нигин

گر بفطرت پخته تر بودی نگین

Аз ҷароҳат ҳо биёсудӣ нигин

از جراحت ها بیاسودی نگین

намешавад сармояи дори номи ғайр

می شود سرمایه دار نام غیر

Дӯш ӯ маҷрӯҳи бори номи ғайр

دوش او مجروح بار نام غیر

Чун замин бар ҳастӣ худ муҳкам аст

چون زمین بر هستی خود محکم است

Моҳи побанди тавоф пиҳам аст

ماه پابند طواف پیهم است

Ҳастӣ меҳр аз замини муҳкам тар аст

هستی مهر از زمین محکم تر است

Пас замини мсҳўри чашм ховар аст

پس زمین مسحور چشم خاور است

Ҷунбиш аз мижгони баради шани чанор

جنبش از مژگان برد شان چنار

Мояи дор аз стўт ӯ кӯҳсор

مایه دار از سطوت او کوهسار

Тору пуди кисват ӯ оташ аст

تار و پود کسوت او آتش است

Асл ӯ як донаи гардан каш аст

اصل او یک دانهٔ گردن کش است

Чун худии орад ба ҳам неруӣ зист

چون خودی آرد به هم نیروی زیست

Май кушояди қулзумӣ аз ҷӯй зист

می‌گشاید قلزمی از جوی زیست