Нуқтаи нурӣ ки ном ӯ худӣ аст
نقطهٔ نوری که نام او خودی است
Зери хоки мо шарор зиндагӣ аст
زیر خاک ما شرار زندگی است
Аз муҳаббат мешавад поянда тар
از محبت می شود پاینده تر
Зинда тар сӯзандатар тобанда тар
زنده تر سوزنده تر تابنده تر
Аз муҳаббати иштиоли ҷавҳараш
از محبت اشتعال جوهرش
Иртиқои мумкиноти мзмрш
ارتقای ممکنات مضمرش
Фитрат ӯ оташ андӯзад зи ишқ
فطرت او آتش اندوزد ز عشق
Олами афрӯзии биомузади зи ишқ
عالم افروزی بیاموزد ز عشق
Ишқро аз теғу ханҷар бок нест
عشق را از تیغ و خنجر باک نیست
Асли ишқ аз обу бод ва хок нест
اصل عشق از آب و باد و خاک نیست
Дар ҷаҳони ҳам сулҳ ва ҳам пайкори ишқ
در جهان هم صلح و هم پیکار عشق
Оби ҳайвони теғи ҷавҳари дори ишқ
آب حیوان تیغ جوهر دار عشق
Аз нигоҳи ишқи хоро шқ шавад
از نگاه عشق خارا شق شود
Ишқи ҳақи охири саропо ҳақ шавад
عشق حق آخر سراپا حق شود
Ошиқӣ омӯзу маҳбӯбии талаб
عاشقی آموز و محبوبی طلب
Чашм наваҳй қалби Айюбии талаб
چشم نوحی قلب ایوبی طلب
Кимиё пайдо кун аз мушти гулӣ
کیمیا پیدا کن از مشت گلی
Бӯсаи зан бар остони комилӣ
بوسه زن بر آستان کاملی
Шамъи худро ҳамчуи рӯмӣ бар фурӯз
شمع خود را همچو رومی بر فروز
Рӯмро дар оташи табризи сӯз
روم را در آتش تبریز سوز
Ҳаст маъшӯқии ниҳони андари дилат
هست معشوقی نهان اندر دلت
Чашм агар дории биёи бнмоимт
چشم اگر داری بیا بنمایمت
Ошиқон ӯ зи хубони хуб тар
عاشقان او ز خوبان خوب تر
Хуштар ва зеботару маҳбӯб тар
خوشتر و زیباتر و محبوب تر
Дили зи ишқ ӯ тавоно ме шавад
دل ز عشق او توانا می شود
Хоки ҳамдӯш сурайё ме шавад
خاک همدوش ثریا می شود
Хок наҷад аз файз ӯ чолок шуд
خاک نجد از فیض او چالاک شد
Омад андари ваҷд ва бар афлок шуд
آمد اندر وجد و بر افلاک شد
Дар дили мусаллами мақом Мустафо аст
در دل مسلم مقام مصطفی است
Обрӯии мо зи ном Мустафо аст
آبروی ما ز نام مصطفی است
Таври мавҷӣ аз ғубори хона аш
طور موجی از غبار خانه اش
Каъбаро байти алҳрми кошона аш
کعبه را بیت الحرم کاشانه اش
Камтар аз онии зи аўқотши абад
کمتر از آنی ز اوقاتش ابد
Косиби афзоиш аз зотши абад
کاسب افزایش از ذاتش ابد
Бӯрёи мамнӯни хоби роҳаташ
بوریا ممنون خواب راحتش
Тоҷи касрии зери пои умматаш
تاج کسری زیر پای امتش
Дар шабистони ҳаро хилват гузид
در شبستان حرا خلوت گزید
Қавму ойину ҳукӯмати офарид
قوم و آئین و حکومت آفرید
Монад шабҳо чашм ӯ маҳрӯми навам
ماند شبها چشم او محروم نوم
То ба тахти хусравии хобидаи қавм
تا به تخت خسروی خوابیده قوم
Вақти ҳиҷои теғ ӯ оҳани гудоз
وقت هیجا تیغ او آهن گداز
Дида ӣ ӯ ашкбори андари намоз
دیده ی او اشکبار اندر نماز
Дар дуои нусрати омини теғ ӯ
در دعای نصرت آمین تیغ او
Қотеъи насли салотини теғ ӯ
قاطع نسل سلاطین تیغ او
Дар ҷаҳони ойини нав оғоз кард
در جهان آئین نو آغاز کرد
Маснади ақвоми пешин дар навард
مسند اقوام پیشین در نورد
Аз калиди дайн дар дунёи кушод
از کلید دین در دنیا گشاد
Ҳамчу ӯ батнам гетӣ назод
همچو او بطن ام گیتی نزاد
Дар нигоҳ ӯ яке болоу паст
در نگاه او یکی بالا و پست
Бо ғуломи хеш бар як хон нишаст
با غلام خویش بر یک خوان نشست
Дар масофии пеши он гардуни сарир
در مصافی پیش آن گردون سریر
Духтари сардор тай омад асир
دختر سردار طی آمد اسیر
Пой дар занҷир ва ҳам бепарда буд
پای در زنجیر و هم بی پرده بود
Гардан аз шарму ҳаё хам карда буд
گردن از شرم و حیا خم کرده بود
Духтаракро чун набӣ бепарда дид
دخترک را چون نبی بی پرده دید
Чодари худ пеш рӯй ӯ кашид
چادر خود پیش روی او کشید
Мо аз он хотуни тай урён тарем
ما از آن خاتون طی عریان تریم
Пеши ақвоми ҷаҳон бе чодарем
پیش اقوام جهان بی چادریم
Рӯзи маҳшари эътибори мост ӯ
روز محشر اعتبار ماست او
Дар ҷаҳони ҳам пардаи дори мост ӯ
در جهان هم پرده دار ماست او
Лутфу қаҳр ӯ саропои раҳматӣ
لطف و قهر او سراپا رحمتی
Он биорон ин боъдои раҳматӣ
آن بیاران این باعدا رحمتی
Он ки бар аъдо дар раҳмати кушод
آن که بر اعدا در رحمت گشاد
Маккаро пайғом « лотсриб » дод
مکه را پیغام «لاتثریب» داد
Мо ки аз қайди ватан бегона ем
ما که از قید وطن بیگانه ایم
Чун нигаҳи нур ду чашмем ва якем
چون نگه نور دو چشمیم و یکیم
Аз ҳиҷозу чин ва Эронем мо
از حجاز و چین و ایرانیم ما
Шабнами як субҳ хандонем мо
شبنم یک صبح خندانیم ما
Масти чашми соқии бтҳостим
مست چشم ساقی بطحاستیم
Дар ҷаҳон мисли майу миностим
در جهان مثل می و میناستیم
Имтиёзоти насабро поки сӯхт
امتیازات نسب را پاک سوخت
Оташ ӯ ин хасу хошоки сӯхт
آتش او این خس و خاشاک سوخت
Чун гули сад барги моро бӯ якеаст
چون گل صد برگ ما را بو یکیست
ӯст ҷони ин низом ва ӯ якеаст
اوست جان این نظام و او یکیست
Сари макнуни дил ӯ мо бадем
سر مکنون دل او ما بدیم
Наъра бебокона зад ифшои шудем
نعرهٔ بی باکانه زد افشا شدیم
Шӯри ишқаш дар неи хомӯши ман
شور عشقش در نی خاموش من
наметапад сад нағма дар оғӯши ман
می تپد صد نغمه در آغوش من
Ман чаҳ гӯям аз таваллояш ки чист
من چه گویم از تولایش که چیست
Хушки чӯбӣ дар фироқ ӯ гирист
خشک چوبی در فراق او گریست
Ҳастӣ мусаллами таҷаллии гоҳ ӯ
هستی مسلم تجلی گاه او
Тавр ҳо болад зи гирди роҳ ӯ
طور ها بالد ز گرد راه او
Пайкарамро офариди ойина аш
پیکرم را آفرید آئینه اش
Субҳи ман аз офтоби сина аш
صبح من از آفتاب سینه اش
Дар тапид дмбдми ороми ман
در تپید دمبدم آرام من
Гармтар аз субҳи маҳшари шоми ман
گرم تر از صبح محشر شام من
Абр озораст ва ман бустон ӯ
ابر آذار است و من بستان او
Токи ман намнок аз борон ӯ
تاک من نمناک از باران او
Чашм дар кишт муҳаббат коштам
چشم در کشت محبت کاشتم
Аз тамошои ҳосилии бардоштам
از تماشا حاصلی برداشتم
Хоки Ясриб аз ду олам хуштар аст
خاک یثرب از دو عالم خوشتر است
эй хунаки шаҳрӣ ки онҷо дилбар аст
ای خنک شهری که آنجا دلبر است
Кушта ӣ андоз мулло ҷомем
کشته ی انداز ملا جامیم
Назму наср ӯ алоҷ хомем
نظم و نثر او علاج خامیم
Шеъри лабрез маъонӣ гуфта аст
شعر لبریز معانی گفته است
Дар санои хоҷаи гавҳар суфта аст
در ثنای خواجه گوهر سفته است
« нусхаи кунинро дебоча ӯст
«نسخهٔ کونین را دیباچه اوست
Ҷумлаи олами бандагон ва хоҷа ӯст »
جمله عالم بندگان و خواجه اوست»
Кайфиятҳо хезад аз сбҳои ишқ
کیفیت ها خیزد از صبهای عشق
Ҳаст ҳам тақлид аз асмои ишқ
هست هم تقلید از اسمای عشق
Комили бастом дар тақлиди фард
کامل بسطام در تقلید فرد
Иҷтиноб аз хӯрдан хрбўзаҳ кард
اجتناب از خوردن خربوزه کرد
Ошиқӣ ? муҳками шӯ аз тақлиди ёр
عاشقی؟ محکم شو از تقلید یار
То каманд ту шавад яздони шикор
تا کمند تو شود یزدان شکار
Андакии андари ҳароӣ дил нишин
اندکی اندر حرای دل نشین
Тарк худ кун сӯии ҳақ ҳиҷрат гузин
ترک خود کن سوی حق هجرت گزین
Муҳкам аз ҳақи шӯи сӯии худ гоми зан
محکم از حق شو سوی خود گام زن
Лоату азои ҳавасро сари шикан
لات و عزای هوس را سر شکن
Лашкарӣ пайдо кун аз султони ишқ
لشکری پیدا کن از سلطان عشق
Ҷилвагар шӯ бар сари Форони ишқ
جلوه گر شو بر سر فاران عشق
То худоӣ каъба бинавозад туро
تا خدای کعبه بنوازد ترا
Шарҳ « ании ҷоъил » созад туро
شرح «انی جاعل» سازد ترا