Аз муҳаббат чун худӣ муҳкам шавад

از محبت چون خودی محکم شود

Қӯташи фармондиҳ олам шавад

قوتش فرمانده عالم شود

Пери гардун каз кавокиби нақши баст

پیر گردون کز کواکب نقش بست

Ғунчаҳо аз шохсор ӯ шикаст

غنچه ها از شاخسار او شکست

Панҷа ӣ ӯ панҷа ӣ ҳақ ме шавад

پنجه ی او پنجه ی حق می شود

Моҳ аз ангушт ӯ шқ ме шавад

ماه از انگشت او شق می شود

Дар хсўмот ҷаҳон гардад ҳукм

در خصومات جهان گردد حکم

Тобеъи фармон ӯ дороу ҷам

تابع فرمان او دارا و جم

Бо ту мегӯям ҳадиси буъалӣ

با تو می گویم حدیث بوعلی

Дар саводи ҳинди ном ӯ ҷлӣ

در سواد هند نام او جلی

Он навои пирои гулзори куҳан

آن نوا پیرای گلزار کهن

Гуфт бо мо аз гули раънои сухан

گفت با ما از گل رعنا سخن

Хитта ӣ ин ҷинати оташи нажод

خطه ی این جنت آتش نژاد

Аз ҳавои доманаши минӯи савод

از هوای دامنش مینو سواد

Кучаки абдолши сӯй бозор рафт

کوچک ابدالش سوی بازار رفت

Аз шароби буъалӣ саршор рафт

از شراب بوعلی سرشار رفت

Омили он шаҳр меомад савор

عامل آن شهر می آمد سوار

Ҳамрикоб ӯ ғулому чӯбдор

همرکاب او غلام و چوبدار

Пешрав зад бонг эй ноҳӯшманд

پیشرو زد بانگ ای ناهوشمند

Бар ҷилави дорони омил раҳ мабанд

بر جلو داران عامل ره مبند

Рафт он дарвеши сари афкандаи пеш

رفت آن درویش سر افکنده پیش

Ғӯтаи зани андар ӣам афкори хеш

غوطه زن اندر یم افکار خویش

Чӯбдор аз ҷоми истикбори маст

چوبدار از جام استکبار مست

Бар сари дарвеши чӯби худ шикаст

بر سر درویش چوب خود شکست

Аз раҳи омили фақир озурда рафт

از ره عامل فقیر آزرده رفت

Дилгарону нохуш ва афсурда рафт

دلگران و ناخوش و افسرده رفت

Дар ҳузури буъалӣ фарёд кард

در حضور بوعلی فریاد کرد

Ашк аз зиндони чашм озод кард

اشک از زندان چشم آزاد کرد

Сӯрати барқӣ ки бар кҳсори рехт

صورت برقی که بر کهسار ریخت

Шайхи сайли оташ аз гуфтори рехт

شیخ سیل آتش از گفتار ریخت

Аз раги ҷоںи оташ дигар гушӯд

از رگ جاں آتش دیگر گشود

Бо дабири хеш иршодӣ намӯд

با دبیر خویش ارشادی نمود

Хомаро бар гир ва фурмоне навис

خامه را بر گیر و فرمانی نویس

Аз фақирии сӯй султонӣ навис

از فقیری سوی سلطانی نویس

Бандаамро омилат бар сар зада аст

بنده ام را عاملت بر سر زده است

Бар матоъи ҷони худ ахгар зада аст

بر متاع جان خود اخگر زده است

Бози гири ин омили бади гавҳарӣ

باز گیر این عامل بد گوهری

Варна бахшами малики ту бо дайгарӣ

ورنه بخشم ملک تو با دیگری

Нома ӣ он банда ӣ ҳақи дастгоҳ

نامه ی آن بنده ی حق دستگاه

Ларзаҳо андохт дар андоми шоҳ

لرزه ها انداخت در اندام شاه

Пайкараши сармоя ӣ оломи гашт

پیکرش سرمایه ی آلام گشت

Зард мисли офтоби шоми гашт

زرد مثل آفتاب شام گشت

Баҳри омили ҳалқа ӣ занҷири ҷуст

بهر عامل حلقه ی زنجیر جست

Аз қаландари афви ин тақсири ҷуст

از قلندر عفو این تقصیر جست

Хусрави ширини забон , рангини баён

خسرو شیرین زبان ، رنگین بیان

Нағмаҳояш аз замир « кун факон »

نغمه هایش از ضمیر «کن فکان»

Фитраташи равшани мисоли моҳтоб

فطرتش روشن مثال ماهتاب

Гашт аз баҳри сифорати интихоб

گشت از بهر سفارت انتخاب

Чангро пеши қаландар чун навохт

چنگ را پیش قلندر چون نواخت

Аз нўоӣии шиша ӣ ҷонаш гудохт

از نوائی شیشه ی جانش گداخت

Шавкатии кӯи пухта чун кҳсор буд

شوکتی کو پخته چون کهسار بود

Қимати як нағма ӣ гуфтор буд

قیمت یک نغمه ی گفتار بود

Нештар бар қалб даравишон мазан

نیشتر بر قلب درویشان مزن

Хешро дар оташ сӯзон мазан

خویش را در آتش سوزان مزن