Синаи мо аз Муҳамади доғи доғ

سینهٔ ما از محمد داغ داغ

Аз дам ӯ каъбаро гул шуд чароғ

از دم او کعبه را گل شد چراغ

Аз ҳалоки қайсару касрии сурӯд

از هلاک قیصر و کسری سرود

Навҷавононро зи дасти мо рабӯд

نوجوانان را ز دست ما ربود

Соҳиру андари каломаш соҳирӣ аст

ساحر و اندر کلامش ساحری است

Ин ду ҳарфи лоолаҳи худ кофарӣ аст

این دو حرف لااله خود کافری است

То бисоти дайни обо дар навард

تا بساط دین آبا در نورد

Бо худовандон мо кард ончӣ кард

با خداوندان ما کرد آنچه کرد

Поши пош аз зрбтши лоат ва манот

پاش پاش از ضربتش لات و منات

Интиқом аз вай бигир эй коинот

انتقام از وی بگیر ای کائنات

Дил ба ғоиби баст ва аз ҳозир гусаст

دل به غایب بست و از حاضر گسست

Нақши ҳозирро фусун ӯ шикаст

نقش حاضر را فسون او شکست

Дида бар ғоиби фурӯ бастан хатост

دیده بر غایب فرو بستن خطاست

Ончии андар дида меноед куҷост

آنچه اندر دیده می ناید کجاست

Пеши ғоиби саҷдаи бурдан кӯрӣ аст

پیش غایب سجده بردن کوری است

Дайни нав кӯрасту кӯрӣ даврӣ аст

دین نو کور است و کوری دوری است

Хам шудани пеши худоӣ бе ҷаҳот

خم شدن پیش خدای بی جهات

Бандаро завқӣ набахшад ин слўт

بنده را ذوقی نبخشد این صلوت

Мазҳаб ӯ қотеъи малику насаб

مذهب او قاطع ملک و نسب

Аз Қурайшу мункир аз фазли араб

از قریش و منکر از فضل عرب

Дар нигоҳ ӯ яке болоу паст

در نگاه او یکی بالا و پست

Бо ғуломи хеш бар як хон нишаст

با غلام خویش بر یک خوان نشست

Қадари аҳрори араби нашинохта

قدر احرار عرب نشناخته

Бо кулуфтони ҳабаш дар сохта

با کلفتان حبش در ساخته

Аҳмарон бо асвадон омехтанд

احمران با اسودان آمیختند

Обрӯӣ дудмонӣ рехтанд

آبروی دودمانی ریختند

Ин мусовоти ин мўохот аъҷмӣ аст

این مساوات این مواخات اعجمی است

Хуб медонам ки салмон Мaздaкӣ аст

خوب میدانم که سلمان مزدکی است

Ибни Абдуллоҳи фиребаш хӯрда аст

ابن عبدالله فریبش خورده است

Растхезӣ бар араб оварда аст

رستخیزی بر عرب آورده است

Итрати ҳошими зи худ маҳҷӯри гашт

عترت هاشم ز خود مهجور گشت

Аз ду ракаати чашми шан бе нури гашт

از دو رکعت چشم شان بی نور گشت

Аъҷмиро асл аданоне куҷост

اعجمی را اصل عدنانی کجاست

Гунгро гуфтор сҳбонӣ куҷост

گنگ را گفتار سحبانی کجاست

Чашми хосон араб гардӣда кӯр

چشم خاصان عرب گردیده کور

Бар нёӣӣ эй зуҳайр аз хоки гӯр

بر نیائی ای زهیر از خاک گور

эй ту моро андарин саҳрои далел

ای تو ما را اندرین صحرا دلیل

Башикан афсун навой Ҷабраил

بشکن افسون نوای جبرئیل

Бози гӯй эй санги асвади бози гӯй

باز گوی ای سنگ اسود باز گوی

Ончии дидем аз Муҳамади бози гӯй

آنچه دیدیم از محمد باز گوی

эй ҳбл , эй бандаро пӯзиш пазир

ای هبل ، ای بنده را پوزش پذیر

Хонаи худро з бекишон бигир

خانهٔ خود را ز بی کیشان بگیر

Гилаи шанро ба гиреҳгон кун сиблат

گلهٔ شان را به گرگان کن سبیل

Талх кун хурмоишонро бар нахайл

تلخ کن خرمایشان را بر نخیل

Сарсарии даҳ бо ҳавои бодия

صرصری ده با هوای بادیه

« анҳми эъҷози нахли хоўиаҳ »

«انهم اعجاز نخل خاویه»

эй манот эй лоати азин манзили Марв

ای منات ای لات ازین منزل مرو

Гар з манзил мерӯй аз дили Марв

گر ز منزل میروی از دل مرو

эй турои андари ду чашми мо всоқ

ای ترا اندر دو چشم ما وثاق

Муҳлатӣ , ани канти азмъти алФроқ »

مهلتی ، ان کنت ازمعت الفراق»