Мушти хокии кори худро бардаи пеш

مشت خاکی کار خود را برده پیش

Дар тамошои таҷаллиҳои хеш

در تماشای تجلی های خویش

ё ман афтодам бдом ҳаст ва буд

یا من افتادم بدام هست و بود

ё бдоми ман асир омад вуҷӯд

یا بدام من اسیر آمد وجود

Андарин нилии ттқи чок аз ман аст

اندرین نیلی تتق چاک از من است

Ман зи афлокам ки афлок аз ман аст

من ز افلاکم که افلاک از من است

ё замирамро фалак дар бар гирифт

یا ضمیرم را فلک در بر گرفت

ё замири ман фалакро дар гирифт

یا ضمیر من فلک را در گرفت

Андарунаст ин ки берун аст чист ?

اندرونست این که بیرون است چیست؟

Ончӣ мебинад нигаҳ чун аст чист ?

آنچه می بیند نگه چون است چیست؟

Пари занам бар осмонии дайгарӣ

پر زنم بر آسمانی دیگری

Пеши худ байнами ҷаҳонии дайгарӣ

پیش خود بینم جهانی دیگری

Олимӣ бо кӯҳу дашту баҳр ва бар

عالمی با کوه و دشت و بحر و بر

Олимӣ аз хоки мо дерина тар

عالمی از خاک ما دیرینه تر

Олимӣ аз абркии болидаи ӣӣ

عالمی از ابرکی بالیده ئی

Дастбурди одамии нодидаи ӣӣ

دستبرد آدمی نادیده ئی

Нақшҳо нобаста бар лавҳи вуҷӯд

نقشها نابسته بر لوح وجود

Хурдаи гири фитрати онҷо кас набӯд

خرده گیر فطرت آنجا کس نبود

Ман ба рӯмӣ гуфтам ин саҳро хуш аст

من به رومی گفتم این صحرا خوش است

Дар кҳстони шӯриши дарё хуш аст

در کهستان شورش دریا خوش است

Ман наёбам аз ҳаёти ӣнҷои нишон

من نیابم از حیات اینجا نشان

Аз куҷо меояд овози азон

از کجا می آید آواز اذان

Гуфт рӯмии ин мақом авлиёст

گفت رومی این مقام اولیاست

Ошнои ин хокдон бо хоки мост

آشنا این خاکدان با خاک ماست

Бўолбшр чун рахт аз фирдавси баст

بوالبشر چون رخت از فردوس بست

Як ду рӯзии андарин олам нишаст

یک دو روزی اندرین عالم نشست

Ин фазоҳо сӯзи оҳаш дида аст

این فضاها سوز آهش دیده است

Нолаҳои субҳгоҳаш дида аст

ناله های صبحگاهش دیده است

Зоирони ин мақоми арҷманд

زائران این مقام ارجمند

Поки мардон аз мақомоти баланд

پاک مردان از مقامات بلند

Поки мардон чун Фзилу бўсъид

پاک مردان چون فضیل و بوسعید

Орифон мисли ҷунайд ва бо язид

عارفان مثل جنید و با یزید

Хез то моро намоз ояд бадаст

خیز تا ما را نماز آید بدست

Як ду дами сӯз ва гудоз ояд бадаст

یک دو دم سوز و گداز آید بدست

Рафтам ва дидам ду марди андари қиём

رفتم و دیدم دو مرد اندر قیام

Муқтадаи тотору афғонии эмом

مقتدی تاتار و افغانی امام

Пери рӯмӣ ҳар замони андари ҳузур

پیر رومی هر زمان اندر حضور

Талъаташ бар тофт аз завқу сарвар

طلعتش برتافت از ذوق و سرور

Гуфт « машриқи зини ду кас беҳтар назод

گفت «مشرق زین دو کس بهتر نزاد

Нохуни шани уқдаҳои мо гушӯд

ناخن‌شان عقده‌های ما گشود

Сайиди алсодоти мавлонои ҷамол

سیدالسادات مولانا جمال

Зинда аз гуфтор ӯ сангу суфол

زنده از گفتار او سنگ و سفال

Тарки солори он ҳалими дардманд

ترک سالار آن حلیم دردمند

Фикр ӯ мисли мақом ӯ баланд

فکر او مثل مقام او بلند

Бо чунин мардони ду ракаат тоъат аст

با چنین مردان دو رکعت طاعت است

Варна он корӣ ки муздаш ҷинатаст »

ورنه آن کاری که مزدش جنت است»

Қрأти он пери мард сахт кӯш

قرأت آن پیر مرد سخت کوش

Сӯраи волнҷм ва он дашт хамӯш

سوره والنجم و آن دشت خموش

Қрأтӣ каз вай халил ояд ба ваҷд

قرأتی کز وی خلیل آید به وجد

Рӯҳи пок Ҷабраил ояд ба ваҷд

روح پاک جبرئیل آید به وجد

Дили азу дар сина гардад носабур

دل ازو در سینه گردد ناصبور

Шӯри алои аллоҳи хезад аз қубӯр

شور الا الله خیزد از قبور

Изтироб шуъла бахшад дӯд ро

اضطراب شعله بخشد دود را

Сӯз ва мастӣ медиҳад доؤд ро

سوز و مستی میدهد داؤد را

Ошкоро ҳар ғиоб аз қрأтш

آشکارا هر غیاب از قرأتش

Беҳиҷобам алкитоб аз қрأтш

بی حجاب ام الکتاب از قرأتش

Ман зи ҷо бар хостми баъд аз намоз

من ز جا بر خاستم بعد از نماز

Даст ӯ бӯседам аз роҳи ниёз

دست او بوسیدم از راه نیاز

Гуфт рӯмӣ « зарраи гардуни навард

گفت رومی «ذرهٔ گردون نورد

Дар дил ӯ як ҷаҳони сӯзу дард

در دل او یک جهان سوز و درد

Чашми ҷуз бар хештан накушода ӣӣ

چشم جز بر خویشتن نگشاده ئی

Дил бкс нодода ӣии озодаи ӣӣ

دل بکس ناداده ئی آزاده ئی

Тунди сайри андари Фрохои вуҷӯд

تند سیر اندر فراخای وجود

Ман з шухӣ гӯям ӯро зинда равад »

من ز شوخی گویم او را زنده رود»

Зинда равад аз хокдон мо бигӯӣ

زنده رود از خاکدان ما بگوی

Аз замину осмон мо бигӯӣ

از زمین و آسمان ما بگوی

Хокӣ ва чун қудсёни равшани басар

خاکی و چون قدسیان روشن بصر

Аз мусулмонон бидиҳ моро хабар

از مسلمانان بده ما را خبر

Дар замири миллати гетии шикан

در ضمیر ملت گیتی شکن

Дидаам овезаши дайну ватан

دیده ام آویزش دین و وطن

Рӯҳ дар тани мурда аз заъфи яқин

روح در تن مرده از ضعف یقین

Ноумед аз қӯти дайни мубин

ناامید از قوت دین مبین

Тарку Эрону араби масти фаранг

ترک و ایران و عرب مست فرنگ

Ҳар касеро дар гулӯи шасти фаранг

هر کسی را در گلو شست فرنگ

Машриқ аз султонии мағриби хароб

مشرق از سلطانی مغرب خراب

Иштирок аз дайну миллати бардаи тоб

اشتراک از دین و ملت برده تاب