Пери рӯми он соҳиб « зикри ҷамил »

پیر روم آن صاحب «ذکر جمیل»

Зарб ӯро стўти зарби халил

ضرب او را سطوت ضرب خلیل

Ин ғазал дар олами мастии сурӯд

این غزل در عالم مستی سرود

Ҳар худоӣ куҳна омад дар суҷуд

هر خدای کهنه آمد در سجود

« боз бар рафтау ояндаи назар бояд кард

«باز بر رفته و آینده نظر باید کرد

Ҳилла бар хез ки андеша дигар бояд кард

هله بر خیز که اندیشه دگر باید کرد

Ишқ бар ноқа айём кашад маҳмили хеш

عشق بر ناقهٔ ایام کشد محمل خویش

Ошиқии роҳила аз шому саҳар бояд кард

عاشقی راحله از شام و سحر باید کرد

Пер мо гуфт ҷаҳон бар равишӣ муҳкам нест

پیر ما گفت جهان بر روشی محکم نیست

Аз хушу нохуш ӯ қатъи назар бояд кард

از خوش و ناخوش او قطع نظر باید کرد

Ту агар тарк ҷаҳон карда сар ӯ дорӣ

تو اگر ترک جهان کرده سر او داری

Пас нахустин зи сари хеши гузар бояд кард

پس نخستین ز سر خویش گذر باید کرد

Гуфтамаш дар дили ман лоат ва манотаст басӣ

گفتمش در دل من لات و منات است بسی

Гуфт ин бткдаҳро зеру зибр бояд кард »

گفت این بتکده را زیر و زبر باید کرد»

Боз бо ман гуфт « бар хез эй писар

باز با من گفت «بر خیز ای پسر

Ҷузи бдомонми мёўиз эй писар

جز بدامانم میاویز ای پسر

Он кҳстони он ҷибол бе кулем

آن کهستان آن جبال بی کلیم

Онкӣ аз барфаст чун анбори сим

آنکه از برف است چون انبار سیم

Дар пас ӯ қулзуми алмоси гаван

در پس او قلزم الماس گون

Ошкоротар дарунаш аз бурун

آشکارا تر درونش از برون

Неи бмўҷу не ба сайл ӯро халал

نی بموج و نی به سیل او را خلل

Дар мизоҷ ӯ сукӯни лами изл

در مزاج او سکون لم یزل

Ин мақоми сари кашони зӯри маст

این مقام سر کشان زور مست

Мункирони ғоибу ҳозири параст

منکران غایب و حاضر پرست

Он яке аз шарқ ва он дигари зи ғарб

آن یکی از شرق و آن دیگر ز غرب

Ҳар ду бо мардони ҳақ дар ҳарбу зарб

هر دو با مردان حق در حرب و ضرب

Он яке бар гарданаш чӯб кулем

آن یکی بر گردنش چوب کلیم

Ваон дигар аз теғи дарвешии ду ним

وان دگر از تیغ درویشی دو نیم

Ҳар ду фиръавни ин сағир ва он кабӣр

هر دو فرعون این صغیر و آن کبیر

Ҳар ду дар оғӯши дарёи ташнаи мейр

هر دو در آغوش دریا تشنه میر

Ҳар касе бо талхӣ марг ошност

هر کسی با تلخی مرگ آشناست

Марги ҷабборони з оёт худост

مرگ جباران ز آیات خداست

Дарпайии ман пои буна аз кас матарс

درپی من پا بنه از کس مترس

Даст дар дастам бидиҳ аз кас матарс

دست در دستم بده از کس مترس

Синаи дарё чу Мӯсо бар дирам

سینهٔ دریا چو موسی بر درم

Ман турои андари замир ӯ барам »

من ترا اندر ضمیر او برم»

Баҳр бар мо синаи худро гушӯд

بحر بر ما سینهٔ خود را گشود

ё ҳаво буд ва чу обии вонамӯд

یا هوا بود و چو آبی وانمود

Қаър ӯ як водии бирнгу бӯ

قعر او یک وادی بیرنگ و بو

Водии торикӣ ӯ ту ба ту

وادی تاریکی او تو به تو

Пери рӯмии сӯраи тоҳои сурӯд

پیر رومی سورهٔ طه سرود

Зери дарё моҳтоб омад фурӯд

زیر دریا ماهتاب آمد فرود

Кӯҳҳои шастау урёну сард

کوههای شسته و عریان و سرد

Андари он сар гаштау ҳайрони ду мард

اندر آن سر گشته و حیران دو مرد

Сӯии рӯмии як назар нагиристанд

سوی رومی یک نظر نگریستند

Бози сӯй икдгр нагиристанд

باز سوی یکدگر نگریستند

Гуфт фиръавни ин саҳари ин ҷӯии нур

گفت فرعون این سحر این جوی نور

Аз куҷои ин субҳ ва ин нуру зуҳӯр

از کجا این صبح و این نور و ظهور

Ҳар чаҳ пинҳонаст азуи пидостӣ

هر چه پنهان است ازو پیداستی

Асли ин нур аз идбизостӣ

اصل این نور از یدبیضاستی

Оҳи нақди ақлу дайн дар бохатм

آه نقد عقل و دین در باختم

Дидам ва ин нурро нашнохтам

دیدم و این نور را نشناختم

эй ҷҳондорони сӯй ман бингаред

ای جهانداران سوی من بنگرید

эй зиёнкорони сӯй ман бингаред

ای زیانکاران سوی من بنگرید

Вои қавмӣ аз ҳавас гардӣда кӯр

وای قومی از هوس گردیده کور

Май баради лаълу гуҳар аз хоки гӯр

می برد لعل و گهر از خاک گور

Пайкарии кӯ дар аҷоиби хонаи ист

پیکری کو در عجایب خانه ایست

Бар лаби хомӯш ӯ афсонаи ист

بر لب خاموش او افسانه ایست

Аз мулӯкят хабарҳо ме диҳад

از ملوکیت خبرها می دهد

Кӯри чашмонро назарҳо ме диҳад

کور چشمان را نظرها می دهد

Чист тақдири мулӯкят , шиқоқ

چیست تقدیر ملوکیت ، شقاق

Муҳкамӣ ҷустани зи тадбири нифоқ

محکمی جستن ز تدبیر نفاق

Аз бади омӯзии забуни тақдири малик

از بد آموزی زبون تقدیر ملک

Ботилу ошуфтатар тадбири малик

باطل و آشفته تر تدبیر ملک

Боз агар байнам кулем аллоҳ ро

باز اگر بینم کلیم الله را

Хоҳам аз ваии як дили огоҳ ро

خواهم از وی یک دل آگاه را

Ҳокимӣ бе нури ҷон хомаст хом

حاکمی بی نور جان خام است خام

Бе идбизои мулӯкяти ҳаром

بی یدبیضا ملوکیت حرام

Ҳокимӣ аз заъф маҳкӯмон қавӣаст

حاکمی از ضعف محکومان قویست

Бехаш аз ҳурмон маҳрӯмон қавӣаст

بیخش از حرمان محرومان قویست

Тоҷ аз боҷаст ва аз таслими боҷ

تاج از باج است و از تسلیم باج

Мард агар санг аст мегардад зҷоҷ

مرد اگر سنگ است میگردد زجاج

Фавҷу зиндону слосл раҳзанӣ аст

فوج و زندان و سلاسل رهزنی است

ӯст ҳоким каз чунин сомон ғанӣ аст

اوست حاکم کز چنین سامان غنی است

Мақсади қавм фаранг омад баланд

مقصد قوم فرنگ آمد بلند

Аз паии лаълу гуҳар гӯрӣ накунад

از پی لعل و گهر گوری نکند

Сари гузашти Мисру фиръавн ва кулем

سر گذشت مصر و فرعون و کلیم

наме тавон дидани зи осори қадим

می توان دیدن ز آثار قدیم

Илму ҳикмати кашф асрорасту бас

علم و حکمت کشف اسرار است و بس

Ҳикмат беҷустуҷӯ хорасту бас

حکمت بی جستجو خوار است و بس

Қабри моро илму ҳикмат бар гушӯд

قبر ما را علم و حکمت بر گشود

Лекини андари турбати Меҳдӣ чаҳ буд

لیکن اندر تربت مهدی چه بود