Чашмро як лаҳзаи бастами андари об
چشم را یک لحظه بستم اندر آب
Андакӣ аз худ гусастам андари об
اندکی از خود گسستم اندر آب
Рахти барадами зии ҷаҳонии дайгарӣ
رخت بردم زی جهانی دیگری
Бо замон ва бо маконеи дайгарӣ
با زمان و با مکانی دیگری
Офтоби мо ба офоқаш расед
آفتاب ما به آفاقش رسید
Рӯзу шабро навъи дигари офарид
روز و شب را نوع دیگر آفرید
Тани зи расму роҳи ҷони бегонаи ист
تن ز رسم و راه جان بیگانه ایست
Дар замон ва аз замони бегонаи ист
در زمان و از زمان بیگانه ایست
Ҷон мо созад баҳри сӯзӣ ки ҳаст
جان ما سازد بهر سوزی که هست
Вақт ӯ хуррами баҳри рӯзӣ ки ҳаст
وقت او خرم بهر روزی که هست
наменагардад куҳна аз парвози рӯз
می نگردد کهنه از پرواز روز
Рӯзҳо аз нур ӯ олам фурӯз
روزها از نور او عالم فروز
Рӯзу шабро гардиш пиҳам азуаст
روز و شب را گردش پیهم ازوست
Сайр ӯ кун зонка ҳар олам азуаст
سیر او کن زانکه هر عالم ازوست
Марғзорӣ бо расадгоҳи баланд
مرغزاری با رصدگاه بلند
Даври байн ӯ сурайё дар каманд
دور بین او ثریا در کمند
Хилват на гунбади хзрости ин
خلوت نه گنبد خضراست این
ё саводи хокдони мости ин
یا سواد خاکدان ماست این
Гоҳи ҷустами вусъат ӯро карон
گاه جستم وسعت او را کران
Гоҳ дидам дар фазои осмон
گاه دیدم در فضای آسمان
Пери рӯми он муршиди аҳли назар
پیر روم آن مرشد اهل نظر
Гуфт « миррӣхаст ин олами нигар
گفت «مریخ است این عالم نگر
Чун ҷаҳони мо тилисми ранг ва бӯаст
چون جهان ما طلسم رنگ و بوست
Соҳиби шаҳру диёру кох ва кӯаст
صاحب شهر و دیار و کاخ و کوست
Сокинонаш чун фарангони зуфунун
ساکنانش چون فرنگان ذوفنون
Дар улӯми ҷону тан аз мо фузун
در علوم جان و تن از ما فزون
Бар замон ва бар макони қоҳртрнд
بر زمان و بر مکان قاهرترند
Зонка дар илми фазои моҳртрнд
زانکه در علم فضا ماهرترند
Бар вуҷӯдаши ончунон печида анд
بر وجودش آنچنان پیچیده اند
Ҳар хаму печи фазоро дида анд
هر خم و پیچ فضا را دیده اند
Хокёнро дил ба банди обу гул
خاکیان را دل به بند آب و گل
Андарин олами бадан дар банди дил
اندرین عالم بدن در بند دل
Чун дилӣ дар обу гул манзил кунад
چون دلی در آب و گل منزل کند
Ҳар чаҳ мехоҳад ба об ва гул кунад
هر چه می خواهد به آب و گل کند
Мастӣу завқу сарвар аз ҳукми ҷон
مستی و ذوق و سرور از حکم جان
Ҷисмро ғайбу ҳузур аз ҳукми ҷон
جسم را غیب و حضور از حکم جان
Дар ҷаҳони мо ду то омад вуҷӯд
در جهان ما دو تا آمد وجود
Ҷону тани он бе намӯд он бо намӯд
جان و تن آن بی نمود آن با نمود
Хокёнро ҷону тани мурғу қафас
خاکیان را جان و تن مرغ و قفس
Фикри миррӣхии як андешасту бас
فکر مریخی یک اندیش است و بس
Чун касеро мерасад рӯзи фироқ
چون کسی را میرسد روز فراق
Чуст тар мегардад аз сӯзи фироқ
چست تر می گردد از سوز فراق
Як ду рӯзии пештар аз он марг
یک دو روزی پیشتر از آن مرگ
намекунад пеши касони эълони марг
می کند پیش کسان اعلان مرگ
Ҷонишони парварда андом нест
جانشان پروردهٔ اندام نیست
Лоҷарам ху карда андом нест
لاجرم خو کردهٔ اندام نیست
Тани бхўиш андар кашӣдан мурдан аст
تن بخویش اندر کشیدن مردن است
Аз ҷаҳон дар худ рамидан мурдан аст
از جهان در خود رمیدن مردن است
Бартар аз фикр ту омад ин сухан
برتر از فکر تو آمد این سخن
Зонка ҷони тести маҳкӯми бадан
زانکه جان تست محکوم بدن
Рахти ӣнҷои икдўи дам бояд кушод
رخت اینجا یکدو دم باید گشاد
Инчин фурсати худои касро надод
اینچین فرصت خدا کس را نداد