Дар гузаштем аз ҳазорон кӯйу кох

در گذشتیم از هزاران کوی و کاخ

Бар канори шаҳри майдони фарох

بر کنار شهر میدان فراخ

Андари он майдони ҳуҷуми марду зан

اندر آن میدان هجوم مرد و زن

Дар миёни як зани қадаш чун норван

در میان یک زن قدش چون نارون

Чеҳрааш равшан вале бе нури ҷон

چهره اش روشن ولی بی نور جان

Маънӣ ӯ бар баён ӯ гарон

معنی او بر بیان او گران

Ҳарф ӯ бесӯзу чашмаш бе наме

حرف او بی سوز و چشمش بی نمی

Аз сарвари орзӯи номаҳрамӣ

از سرور آرزو نامحرمی

Фориғ аз ҷӯши ҷавонии сина аш

فارغ از جوش جوانی سینه اش

Кӯру сӯратнопазир ойина аш

کور و صورت ناپذیر آئینه اش

Бихбр аз ишқ ва аз ойини ишқ

بیخبر از عشق و از آئین عشق

Съўаҳ рад карда шоҳини ишқ

صعوهٔ رد کردهٔ شاهین عشق

Гуфт бо мо он ҳакими нуктаи дон

گفت با ما آن حکیم نکته دان

« нест ин дӯшиза аз миррӣхён

«نیست این دوشیزه از مریخیان

Содау озода ва бериюу ранг

ساده و آزاده و بی ریو و رنگ

Фирзи марз ӯро бдздид аз фаранг

فرز مرز او را بدزدید از فرنگ

Пухта дар кори набуввати сохташ ,

پخته در کار نبوت ساختش،

Андарин олами фурӯи андохташ

اندرین عالم فرو انداختش

Гуфт нозил гаштаам аз осмон

گفت نازل گشته ام از آسمان

Даъвати ман даъвати охири замон

دعوت من دعوت آخر زمان

Аз мақоми мард ва зан дорад сухан

از مقام مرد و زن دارد سخن

Фош тар мегуяд асрори бадан

فاش تر می گوید اسرار بدن

Назд ин охири замон тақдир зист

نزد این آخر زمان تقدیر زیست

Дар забон арзён гӯям ки чист »

در زبان ارضیان گویم که چیست»