Гар ба ту уфтадам назари чеҳра ба чеҳраи рӯ ба рӯ

گر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو

Шарҳи даҳуми ғами туро нукта ба нуктаи мӯ ба мӯ

شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو به مو

Аз пай дидани рахти ҳамчуи сабо фитода ам

از پی دیدن رخت همچو صبا فتاده‌ام

Хона ба хона , дар ба дар , кӯча ба кӯча , кӯ ба кӯ

خانه به خانه، در به در، کوچه به کوچه، کو به کو

намеравад аз фироқи ту хӯни дил аз ду дида ам

می‌رود از فراق تو خون دل از دو دیده‌ام

Диҷла ба диҷла , ӣам ба ӣам , чашма ба чашма , ҷӯ ба ҷӯ

دجله به دجله، یم به یم، چشمه به چشمه، جو به جو

Меҳри туро дили ҳазини бофта бар қумоши ҷон

مهر تو را دل حزین بافته بر قماش جان

Ришта ба ришта , нах ба нах , тор ба тор , пў ба пў

رشته به رشته، نخ به نخ، تار به تار، پو به پو

Дар дили хеши тоҳира , гашт ва надид ҷузи ту ро

در دل خویش طاهره، گشت و ندید جز تو را

Сафҳа ба сафҳа , ло ба ло , парда ба парда , ту ба ту

صفحه به صفحه، لا به لا، پرده به پرده، تو به تو

Сӯзу сози ошиқони дардманд

سوز و ساز عاشقان دردمند

Шӯрҳои тоза дар ҷонам фиканд

شورهای تازه در جانم فکند

Мушкилоти куҳнаи сар берун заданд

مشکلات کهنه سر بیرون زدند

Боз бар андешаам шбхўн заданд

باز بر اندیشه‌ام شبخون زدند

Қулзуми фикрами саропои изтироб

قلزم فکرم سراپا اضطراب

Соҳилаш аз зӯри тӯфонии хароб

ساحلش از زور طوفانی خراب

Гуфт рӯмӣ « вақтро аз кафи мада

گفت رومی «وقت را از کف مده

эй ки мехоҳӣ гушӯда ҳар гиреҳ

ای که میخواهی گشوده هر گره

Чанд дар афкор худ бошӣ асир

چند در افکار خود باشی اسیر

Ин қиёматро буруни рез аз замир »

این قیامت را برون ریز از ضمیر»