Осмони шқи гашту ҳурии поки зод

آسمان شق گشت و حوری پاک زاد

Пардаро аз чеҳраи худ бар кушод

پرده را از چهره خود بر گشاد

Дар ҷабинаши нору нури лоязол

در جبینش نار و نور لایزال

Дар ду чашм ӯ сарвари лоязол

در دو چشم او سرور لایزال

Ҳалаи ӣӣ дар бар сабктар аз саҳоб

حله ئی در بر سبکتر از سحاب

Тору пудаш аз раги барги гулоб

تار و پودش از رگ برگ گلاب

Бо чунин хӯбии насбяши тавқу банд

با چنین خوبی نصبیش طوق و بند

Бар лаб ӯ нолаҳои дарди манд

بر لب او ناله های درد مند

Гуфт рӯмӣ « рӯҳ ҳиндаст ин нигар

گفت رومی «روح هند است این نگر

Аз фиғонаши сӯзҳо андари нигар »

از فغانش سوزها اندر نگر»