Шамъи ҷони афсарад дар фонӯси ҳинд
شمع جان افسرد در فانوس هند
Ҳиндёни бегона аз номӯси ҳинд
هندیان بیگانه از ناموس هند
Мардаки номаҳрам аз асрори хеш
مردک نامحرم از اسرار خویش
Захмаи худ кам занад бар тори хеш
زخمهٔ خود کم زند بر تار خویش
Бар замони рафта май бандади назар
بر زمان رفته می بندد نظر
Аз таши афсурдаи мисўзди ҷигар
از تش افسرده میسوزد جگر
Бандҳо бар дасту пой ман азуаст
بند ها بر دست و پای من ازوست
Нолаҳои норасоӣ ман азуаст
ناله های نارسای من ازوست
Хештанро аз худии пардохта
خویشتن را از خودی پرداخته
Аз русуми куҳнаи зиндони сохта
از رسوم کهنه زندان ساخته
Одамият аз вуҷӯдаши дардманд
آدمیت از وجودش دردمند
Асри нав аз поку нопокаши нижанд
عصر نو از پاک و ناپاکش نژند
Бигузар аз фақрӣ ки урёнӣ диҳад
بگذر از فقری که عریانی دهد
эй хунаки фақрӣ ки султонӣ диҳад
ای خنک فقری که سلطانی دهد
Алҳзр аз ҷабр ва ҳам аз хуии сабр
الحذر از جبر و هم از خوی صبر
Собиру маҷбурро заҳраст ҷабр
صابر و مجبور را زهر است جبر
Ин ба сабри пиҳмӣ хугар шавад
این به صبر پیهمی خوگر شود
Он ба ҷабри пиҳмӣ хугар шавад
آن به جبر پیهمی خوگر شود
Ҳар дуро завқ ситам гардад фузун
هر دو را ذوق ستم گردد فزون
Вирди ман « ёляти қавмии иълмўн »
ورد من «یالیت قومی یعلمون»
Кӣ шаб Ҳиндӯстон ояд буруз
کی شب هندوستان آید بروز
Марди ҷаъфар , зиндаи рӯҳ ӯ ҳануз
مرد جعفر ، زنده روح او هنوز
То зи қайди як бадан во ме раҳад
تا ز قید یک بدن وا می رهد
Ошёни андари тани дигар наад
آشیان اندر تن دیگر نهد
Гоҳ ӯро бо килисои сози боз
گاه او را با کلیسا ساز باز
Гоҳи пеши дайрёни андари ниёз
گاه پیش دیریان اندر نیاز
Дайн ӯ ойин ӯ савдогарӣ аст
دین او آئین او سوداگری است
Ънтрии андари либос ҳайдарӣ аст
عنتری اندر لباس حیدری است
То ҷаҳони ранг ва бӯ гардад дигар
تا جهان رنگ و بو گردد دگر
Расм ӯ ойин ӯ гардад дигар
رسم او آئین او گردد دگر
Пеши азин чизе дигар масҷуд ӯ
پیش ازین چیزی دگر مسجود او
Дар замони мо ватани маъбуд ӯ
در زمان ما وطن معبود او
Зоҳир ӯ аз ғами дайни дардманд
ظاهر او از غم دین دردمند
Ботинаш чун дайрёни зуннори банд
باطنش چون دیریان زنار بند
Ҷаъфари андар ҳар бадани миллат каш аст
جعفر اندر هر بدن ملت کش است
Ин мусулмонии куҳани миллат каш аст
این مسلمانی کهن ملت کش است
Ханд хандонаст ва бо кас ёр нест
خند خندان است و با کس یار نیست
Мор агар хандон шавад ҷуз мор нест
مار اگر خندان شود جز مار نیست
Аз нифоқаши ваҳдат қавмӣ дунем
از نفاقش وحدت قومی دونیم
Миллат ӯ аз вуҷӯд ӯ лӣам
ملت او از وجود او لیم
Миллатиро ҳар куҷо ғоратгарӣ аст
ملتی را هر کجا غارتگری است
Асл ӯ аз содиқӣ ё ҷаъфарӣ аст
اصل او از صادقی یا جعفری است
Аломон аз рӯҳи ҷаъфари аломон
الامان از روح جعفر الامان
Аломон аз ҷаъфарони ин замон
الامان از جعفران این زمان