« неи адами моро пазиради неи вуҷӯд
«نی عدم ما را پذیرد نی وجود
Вой аз беМеҳрӣ буд ва набӯд
وای از بی مهری بود و نبود
То гузаштем аз ҷаҳони шарқу ғарб
تا گذشتیم از جهان شرق و غرب
Бар дар дӯзахи шудем аз дарду крб
بر در دوزخ شدیم از درد و کرب
қ
ق
Як шарар бар содиқу ҷаъфар назд
یک شرر بر صادق و جعفر نزد
Бар сари мо мушти хокистар назд
بر سر ما مشت خاکستر نزد
Гуфт дӯзахро хасу хошок ба
گفت دوزخ را خس و خاشاک به
Шуълаи ман зини ду кофари пок ба
شعلهٔ من زین دو کافر پاک به
Онсӯӣ на осмон рафтем мо
آنسوی نه آسمان رفتیم ما
Пеши марг ногаҳон рафтем мо
پیش مرگ ناگهان رفتیم ما
Гуфт « ҷони сиррии зи асрор ман аст
گفت «جان سری ز اسرار من است
Ҳифзи ҷону ҳдми тани кор ман аст
حفظ جان و هدم تن کار من است
Ҷони зиштӣ гарчи нрзд бо ду ҷӯ
جان زشتی گرچه نرزد با دو جو
Аикаҳ аз ман ҳдми ҷон хоҳӣ бирав
ایکه از من هدم جان خواهی برو
Инчунин корӣ намеояд зи марг
اینچنین کاری نمی آید ز مرگ
Ҷон ғаддорӣ наёсоед зи марг »
جان غداری نیاساید ز مرگ»
эй ҳавои тунд эй дарёии хӯн
ای هوای تند ای دریای خون
эй замин эй осмони нилгун
ای زمین ای آسمان نیلگون
эй нуҷум эй моҳтоб эй офтоб
ای نجوم ای ماهتاب ای آفتاب
эй қалам эй лавҳи маҳфӯз эй китоб
ای قلم ای لوح محفوظ ای کتاب
эй батон абиз эй лордони ғарб
ای بتان ابیض ای لردان غرب
эй ҷаҳонӣ , дар бағал беҳарбу зарб
ای جهانی ، در بغل بی حرب و ضرب
Ин ҷаҳон беибтидо бе интиҳост
این جهان بی ابتدا بی انتهاست
Бандаи ғаддорро мавло куҷост »
بندهٔ غدار را مولا کجاست»
Ногаҳон омад садои ҳавлнок
ناگهان آمد صدای هولناک
Синаи саҳроу дарёи чоки чок
سینهٔ صحرا و دریا چاک چاک
Рабти иқлӣми бадан аз ҳам гусехт
ربط اقلیم بدن از هم گسیخت
Дмбдм ки пора бар ки пораи рехт
دمبدم که پاره بر که پاره ریخت
Кӯҳҳо мисли саҳоби андари мурӯр
کوهها مثل سحاب اندر مرور
Инҳидоми олимӣ бе бонги сувар
انهدام عالمی بی بانگ صور
Барқу тундар аз табу тоби дарун
برق و تندر از تب و تاب درون
Ошёни ҷустанди андари баҳри хӯн
آشیان جستند اندر بحر خون
Мавҷҳо пари шӯр ва аз худ рафта тар
موجها پر شور و از خود رفته تر
Ғарқ хӯн гардид он кӯҳу камар
غرق خون گردید آن کوه و کمر
Ончӣ бар пайдоу нопидои гузашт
آنچه بر پیدا و ناپیدا گذشت
Хайл анҷум дид ва бе парвои гузашт
خیل انجم دید و بی پروا گذشت